Tweeling maand oud - gelijktijdige huilbuien

Kellyke · Geregistreerd op: 05 Apr 2008 Berichten: 2

Mijn tweeling is pas een weekje thuis na een maand in de couveuze te hebben gelegen. Voorlopig gaat alles goed, overdag zijn het engeltjes, maar vooral 's nachts stellen de problemen zich.

Aan al jullie ervaren tweeling-mama's, hoe gaan jullie om met de vermoeidheid en vooral, hoe pakken jullie het aan als ze allebei wenen (lees kressen)?

Ons dochtertje heeft nu al alle nachten een huilcrisis die ongeveer 2/3u kan duren. Om zot van te worden.
Haar hebben we al bij ons op de kamer gelegd om te vermijden dat ze onze zoon dan ook nog wakker maakt.
Als hij in de andere kamer dan ook begint te huilen, zie ik het soms niet meer zitten, en begin ik zelf te huilen omdat ik het niet lijk aan te kunnen. En dan dat schuldgevoel als ik er eentje geen aandacht kan geven op dat moment... ik heb ook maar 2 handen en dan lukt het mij niet om zonder hulp van mijn man ze tot bedaren te brengen.
Mijn man is nog een week thuis, maar hij werkt ook nachten dus dan sta ik er alleen voor. Ik heb enorm schrik voor die momenten dat ik er alleen voorsta. Hebben jullie advies en tips hoe ik die crisis kan overwinnen?

jakke · Geplaatst: Za Apr 05, 2008 11:51 am Onderwerp:

hey eerst welkom en proficiat
nu inverband met het wenen(brullen)'s nachts 9 kansen op 10 nemen ze de dag voor nacht en anders om. als ze door de dag slapen waar leg je ze dan? misschien eventueel de wener beneden laten liggen zodat hij/zij de andere ni kan wakker maken.
ik zou haar/hem ni te snel en te veel in je bed leggen kan uitdraaien op elke nacht in jou bed wegens gewoonte.
je kunt ook de radio zachtjes op de kamer aanzetten sommige kinderen slapen dan goed.
wat je ook kunt doen is ze 's avonds een badje geven met desnoods van die speciale babyolie/zeep dat hun rustig maakt.
nu je kindjes zijn nog klein en normaal gaat het wel beteren als ze ouder zijn maar ja daar ben je nu niets mee hé.
over je schuldig voelen omdat je ze ni alletwee kunt troosten daar hebben we ook wel last van gehad hoor,maar zoals je zegt je hebt maar twee handen.je kunt wel proberen zo van die draagzakjes rond je te hangen waar er eentje in zit/ligt en de andere kun je zo nemen dan. als ze wat ouder zijn en wat steviger word je wel handiger om ze gelijk op te nemen.
als je nog vragen hebt stel ze maar gerust hoor
_________________
mama van rani (3-10-96 ) robby (30-4-98 ) en roy (30-4-98 )

tamtam · Geplaatst: Za Apr 05, 2008 12:04 pm Onderwerp:

Welkom en proficiat met de geboorte van jou kindjes!

Jou verhaal is zo herkenbaar voor ons.
De onze waren engeltjes op de neo tot de eerste nacht dat ze thuis waren...die stopten practisch niet met wenen!
Vaak was ik aan het koken met een beebje in de draagzak en eentje in de cosi die ik ondertussen met de voet aan het schommelen was...
Wij hebben toen een schommelstoel, soort cosi, van graco of zoiets gekocht, die werkte op batterijen en kon je héél zachtjes doen schommelen, bij ons lag er constant ééntje in, toen die dan eindelijk in slaap viel legden wij nummertje twee erin en nummertje één in de wieg, goed ingebakend.
Dat inbakenen deed ook wonderen, zeker bij kindjes die te vroeg zijn geboren, die hebben nog nood aan een veilig, stevige omgeving, het gespannen zitten.
Tijdens de geboorte voelen ze zich onveilig omdat ze plots zoveel ruimte om zich heen hebben, ze hebben de tijd in de baarmoeder ook heel gespannen gezeten hé
Ook zijn we met ze naar de osteopaat geweest en van toen af is alles vlug beginnen veranderen.
Wat ook helpt is om eens iemand overdag naar de kindjes te laten kijken en zelf eens goed bij te slapen, want anders houd je dit niet uit...
Ik wens je veel sterkte en hopelijk vinden jullie snel een oplossing Wink

_________________
Tamara, mama van Sharissa (02/04/1993), Sibren (03/08/1995), Kjell (22/05/2003) en Tibbe (22/05/2003)

gyt · Geplaatst: Za Apr 05, 2008 1:45 pm Onderwerp:

ach, huiluurtjes... waar is de tijd? De tijd dat ik zelf ook in tranen in de zetel zat, niet meer wist waar te kruipen? Tot we dus door hadden: alletwee lekker ingebakerd in een dun fleecen dekentje, en dan samen in het voedingskussen lekker dicht bij mama... en zo vielen we met zijn drietjes in slaap. Het bakeren werkt idd vaak heel goed, en als er vrienden op bezoek zijn met een kleine huiler, durf ik het wel eens voorstellen. Meestal werkt het wel.
Gelukkig was bij ons het huiluurtje (nu ja, zeg maar huildagje Twisted Evil

) altijd over rond 23h 's avonds, zodat wij wel onze nachtrust hadden (op het flesje en verloren geraakte tut na natuurlijk, maar da's rapper opgelost...)
Sterkte hoor, het gaat voorbij... en intussen vind je hier heel wat mama's die je begrijpen hoor!
_________________
(meestal) trotse mama van Line (30 aug 2003), Pieter en Lennart (10 okt 2005)

sandra D · Geplaatst: Za Apr 05, 2008 5:16 pm Onderwerp:

sam had dat ook, dat wenen, wenen maar niet voor eten of natte pamper maar gewoon wenen... inbakeren hielp want dan had hij niet de paniek dat zijn armtjes zwierden en hij er geen controle over had...
en natuurlijk de osteopaat !! hij had last van verborgen reflux, de melk keert terug en verbrand de slokdarm maar er komt geen spugen bij en ook een nekje die vast zat. Eens dat nekje niet meer geblokkeerd was, was die reflux ook voorbij en was het voorbij met dat huilen !
met de meisjes zijn we direct naar de osteopaat geweest en zijn daar heel tevreden over.

mijne tip zou zijn ga eens langs bij de osteopaat en misschien levert het wat op...

en eens de kindjes beter slapen, slaap jij ook beter en zie je het allemaal beter zitten !!
_________________
trotse mama van sam (28.11.05) en van Lies & Hanne (25.01.2008)

klaartje · Geplaatst: Za Apr 05, 2008 5:20 pm Onderwerp:

wat een herkenbaar probleem. Onze Vince had een huilUUR van 18 uur tot 24 uur. Ella was wat rustiger. als ze allebei huildende (kressen in derdaad) dan deed ik ook dat inbakeren en zong ik een liedje. de eerste maand hebben onze kinderen geslapen met zacht licht en een radio. op neonatologie was ook altijd geluid en niet pikdonker. Zij moeten ook wennen he net als mama en papa. zo was het bij ons toch. zij hadden 3 maanden lang in lichte duisternis geslapen met verpleegsters die natuurlijk ook een praatje maakten. Wij hebben geprobeerd dat na te bootsen en langzaam af te bouwen.
En verder rustig blijven. Leg ze in het park als het even niet gaat voor jezelf daar zijn zij veilig en drink even iets. Dat is beter dan zelf over de rooie te gaan. Proberen rustig te blijven.
Wees gerust mijn man en ik hebben ook heel wat tranen meegehuild uit sympathie zullen we maar zeggen he. Veel succes
_________________
Mama van Ella en Vince.

L · Geplaatst: Za Apr 05, 2008 6:08 pm Onderwerp:

HIer ook héél herkenbaar
onze tweeling had dat ook, vanaf 19-22 uur, tot hun laatste voeding ongeveer...
net de tijd dat wij Yerko in bed staken en dan ff tijd konden hebben voor onszelf... niet dus...
we hebben weken elk in een zetel met een huilend (krijsend) kind op schoot gezeten, rond de tafel gelopen, staan wiegen, enz...

k weet niet meer exact wanneer het over gegaan is maar ik was nog thuis (dus voor ze zes maanden waren)
k denk dat het al beter ging eenmaal ze aan de fruit en groentenpap zaten, en dat ze overgeschakeld waren naar vier voedingen en dus ook vroeger in bed gingen.
dan staken we ze vanaf ze begonnen ambetant te worden in bed en ja hoor, ze vielen in slaap... dus END of bruluurtjes!
_________________