Tweeling maand oud - gelijktijdige huilbuien

Bibi'ke · Geplaatst: Za Apr 05, 2008 6:34 pm Onderwerp:

Welkom op het forum...
Zelf wenen heb ik ook gehad hoor als ze het in hun hadden om de ganse dag te wenen... op zo'n dagen zag ik het ook niet meer zitten.
Een schommel aangeschaft zodat ik niet meer met hun op de arm moest rondlopen want op den duur heb je het aan je rug van hun te dragen en ze worden er niet lichter op.

Het kan alleen maar beteren...ik vond vanaf dat ze 3 maanden zijn geworden.
Hier worden ze eind deze maand 6maanden en ik heb pas van een week terug het gevoel dat ik klaar ben om terug te gaan werken. Volgende maand ga ik terug.
Probeer zoveel mogelijk zelf te rusten en vraag hulp...familie, vrienden,...
_________________
mama van Axel & Axana 27/10/'07

double fun · Geregistreerd op: 17 Mrt 2008 Berichten: 288

Welkom op dit forum!
Bij ons was het ook even moeilijk toen Hanne na zes weken eindelijk uit de couveuse was. Ik gaf ook aan allebei borstvoeding en denk dat ik de eerste twee weken dat ze samen thuis waren bijna niet uit de babykamer ben weggeweest. Ik weet ook nog dat ik het soms zo erg moeilijk vond dat ik gewoon naar buiten liep. Even helemaal alleen en zeker ver genoeg zodat ik het huilen niet meer hoorde. De moed zakte me dan ook menigmaal in de schoenen als ik na een kwartiertje terug binnen kwam en het gehuil nog altijd bezig was, maar je slaat je daar wel doorheen.
Mij hielp het echt om even op straat rond te lopen (zelfs midden in de nacht), frisse lucht, frisse moed.
Wat ik op een gegeven moment ook deed was slapen wanneer ik maar kon. Dus als zij om half tien 's morgens gingen slapen, dan ik ook. Zo zijn er momenten geweest dat ik wel acht keer per dag een kort slaapje deed, maar nooit lang achter elkaar. Maar geloof het of niet, elke keer als ik dacht dat ik er echt aan onderdoor ging gaan, dan sliepen ze plots iets langer, waardoor ik ook iets langer kon slapen.
Dus geef de moed niet op! Het wordt echt makkelijker en beter.
ps: inbakeren is inderdaad een goed idee! Werkte bij ons ook.

muzemans · Geplaatst: Zo Apr 06, 2008 9:17 am Onderwerp:

ik weet het niet, want mijn kinderen zijn er nooit geweest, maar is het niet zo dat er op neo eigenlijk wel wat lawaai is 's nachts? Ik kan me zo al die biepjes van die machines voorstellen. Mss zijn ze de stilte niet gewoon, en willen ze idd een beetje geluid op de achtergrond. Mss een radio zoals jakke voorstelde....

Vlinderelf · Geplaatst: Zo Apr 06, 2008 11:15 am Onderwerp:

Ik heb hier ook al geflipt op de huiluurtjes van ons Ella hoor. Ze weent altijd zo hard en zo lang net op de momenten dat ik er ook door zit en dan soms kan je dat echt niet verdragen he...
In het begin dat Ella thuis was kon ik zelf niet goed tegen haar gehuil. Ik was dan heel ongerust en wilde haar probleem oplossen. Na enkele weken wen je er al meer aan en besef je dat er niet altijd iets is dat je kan oplossen. Je kan ze alleen maar proberen troosten en het gehuil stopt altijd wel weer (vroeg of laat...). En als je het even niet kan opbrengen om ze alweer te troosten, dan laat je ze maar even huilen. Zorgen dat ze veilig en comfortabel liggen en zelf wat bekomen.
Ze gaan er niet van dood als je ze even laat huilen he...

Draag ook zorg voor jezelf! Heel belangrijk!!!

Kellyke · Geregistreerd op: 05 Apr 2008 Berichten: 2

Bedankt voor jullie reacties. Het doet enorm deugd te weten dat we niet de enige zijn! Ik kan alleen maar hopen dat het betert, en dat we stilaan zelf regelmaat vinden in ons nieuwe leventje.
Het inbakeren doen we al, maar ook dat blijkt niet te helpen op zo'n crisismomenten. De tip van de radio ga ik zeker eens uitproberen.
Als jullie nog tips hebben, laat het maar weten!

Double Trouble · Geplaatst: Zo Apr 06, 2008 7:21 pm Onderwerp:

Die van ons hebben ook op neonatologie gelegen en daar zeiden ze ook van thuis een muziekje of een klein lichtje aan te laten 's nachts. Op een neo is het inderdaad nooit stil en ook nooit helemaal donker. Succes!
_________________
Tessa,mama van Cara en Nomi (15/03/07) en een buikbaby (wordt verwacht rond 20/11/08 )

sundance · Geplaatst: Zo Apr 06, 2008 7:58 pm Onderwerp:

Axel en Maxim hebben 3 weken op neonatologie gelegen, daar zeiden ze dat ze droombabys waren en dat ze enkel sliepen en eten, tot ze thuis waren...... We hebben de eerste maanden afgezien, niet geslapen, echt ze huilden voordurend. Ook als ze eten wilden waren ze er tesamen op hetzelfde tijdstip. Uiteindelijk legde ik ze in hun relax stoeltje en gaf ik hen tegelijk eten maar dan waren ze toch al een 3 maand. Ze hebben echt veel geweend en juist daarom vind ik het nu makkelijk. Ze zijn nu 4 jaar en spelen echt schitterend al van hun 2 jaar. Het is zelfs leuk om te zien hoe ze hun fantasie delen. Voor mij is dit nu echt makkelijk omdat ze nu echt hun best doen om "zo groot als joey en sarah" te zijn. Ze willen ook heel zelsfstandig zijn en ik vind het leuk als ik zie hoe ze hun best willen doen. Het kunnen echte schatjes zijn.
_________________
Sunny, mama van:
Joey(06/01/2000) en Sarah (23/04/2002)- Axel en Maxim(03/01/2004)

ons hele team