triestige éénling...

gyt · Geplaatst: Do Mrt 05, 2009 11:07 pm Onderwerp: triestige éénling...

ja lap, heb ik er met Line nét een jaar therapie op zitten (deze week juist beslist dat Line ermee mag stoppen... de mama gaat nog een beetje verder gaan). Ze heeft minder crisissen én wij hanteren ze vooral beter. Ik vind ook dat ze minder van die ongelukkige periodes heeft (al zijn die nog steeds niet helemaal weg).

Vertelde de pedagoge die vandaag voor de tweede keer kwam (onze kids krijgen nu elke donderdag twee uurtjes 'franse les' aan huis na school) me heel voorzichtig dat we toch eens op Line moesten letten. Dat ze vindt dat Line iets ongelukkigs over zich heeft, en volgens haar ligt het aan het feit dat Line zich te veel éénling voelt hier in huis (enerzijds de broertjes die samen horen, anderzijds mama en papa die samen horen). Ze slaat de nagel op de kop natuurlijk, maar toch is de confrontatie hiermee hard. En opnieuw bijt het: waarom is dat vierde kind er dan toch weer niet gekomen??? (al wéét ik wel dat het geen goed idee was, medisch gezien)

Nu begin ik zelfs te bedenken: los ik dat op door de jongens nu alvast op aparte kamers te leggen? Ooit zullen die wel twee kamers willen, maar die ventjes zijn zo tevreden tesamen op hun kamer... Ik vermoed dat we daarom regelmatig logeetjes voor Line uitnodigen, zo heeft zij ook een kamergenootje. Of als de jongens groter zijn, hen af en toe met hun drietjes laten samen slapen (als de volgende ochtend geen school is)?

Ideetjes?
_________________
(meestal) trotse mama van Line (30 aug 2003), Pieter en Lennart (10 okt 2005)

lina · Geplaatst: Vr Mrt 06, 2009 7:52 am Onderwerp:

hey gyt,
kan me voorstellen dat dat schrikken is. Ik zou ook niet direct weten wat te doen. Heb je haar al eens gevraagd hoe ze zich voelt en of haar iets dwars zit (gezien de therapie neem ik aan van wel)? Misschien kan ze het zelf wel verwoorden en zelfs zeggen wat ze graag zou willen dat anders was.
Ik schrik wel even van je bericht. Ik wil zo graag in de (verre) toekomst nog een derde kindje. Nu begin ik me toch af te vragen of we dan niet voor vier zouden moeten gaan....

groetjes en veel succes

gyt · Geplaatst: Vr Mrt 06, 2009 8:24 am Onderwerp:

niet twijfelen Lina! Die pedagoge zei ook dat ze al flink wat tweelingen had gezien, en dat het meestal minder was als de tweeling er eerst was. Dan kennen die derde kindjes niet anders hé...
Trouwens, ik zou het zo opnieuw doen. Twee was helemaal niet genoeg voor ons, drie was het minimum.

We houden haar in de gaten hoor. Ik heb haar gisteren dan even speciaal verwend: zij mocht, toen de broertjes in bed lagen, nog lekker met mama alleen in bad. Dat vindt Line heerlijk: mijn haren wassen, mijn rug wassen, dat ik haar rugje masseer... Maar ik ga er vanaf nu idd proberen meer op te letten om haar eens vaker alleen te nemen.
_________________
(meestal) trotse mama van Line (30 aug 2003), Pieter en Lennart (10 okt 2005)

iris · Geplaatst: Vr Mrt 06, 2009 8:53 am Onderwerp:

Hey Gyt, Hier moeten we ook regelmatig met Kjento iets alleen doen want anders heeft hij ook commentaar en zie je dat heel erg aan zijn manier van doen en reageren tegenover de meisjes. En hij is nu toch ook al 8 jaar. En zo gaat papa regelmatig eens dingen met hem doen die hij graag doet, bioscoop, naar mc donnalds gaan eten, naar standard gaan kijken,... maar hij kan idd ook erg genieten van 'savonds tussen ons tweetjes in komen zitten met een zakje chips. Wij letten er ook heel erg op dat hij extra zijn aandacht krijgt want de buitenwereld vraagt ook altijd maar "en hoe is het met de tweeling, ooooh mooi meisjes hé!!" en dat voelt hij ook wel altijd.(En ik kan me er soms zo aan ergeren dat de mensen alleen over de 2 iets zeggen en niets over hem)
Véél succes bij jullie en hopelijk heeft Line niet meer te veel van die droevige momenten.
Groetjes
_________________
groetjes Iris, mama zoontje Kjento 24/10/2000
en dochtertjes Kioni & Kaori 08/09/2007

katreseke · Geplaatst: Vr Mrt 06, 2009 8:54 am Onderwerp:

Dat is inderdaad minder leuk Gyt, om er zo door een min of meer buitenstaander met je neus nog eens opgedrukt te worden.
Ik kan misschien geen oordeel vellen omdat ik je tenslotte "slechts" van het forum hier ken, maar ligt de oorzaak van de problemen met Line niet vooral gewoon in haar karakter? Een vriendin van mij heeft een tweeling en kreeg daarna nog een derde kindje. En daar is het net de ene van de tweeling die in behandeling is voor moeilijk gedrag. Dat manneke is ook altijd zo teneergeslagen, bijna depressief zou ik zeggen. Bij ons is het Hanne die heel gevoelig is en die ontzettend rap ontmoedigd is of triest is. Zij is ook de moeilijkste van de 3 hier en zij heeft ook dikwijls een crisis.
Ik denk niet dat Lina haar probleem eruit bestaat dat ze alleen is i.p.v. met 2. Waarschijnlijk versterkt jullie gezinssituatie (dat zij dus alleen is) gewoon alles.
_________________

muzemans · Geplaatst: Vr Mrt 06, 2009 9:00 am Onderwerp:

gyt,
ik hoop dat we zondag even tijd hebben om te praten, want dat is hier ook wel aan de orde (mss minder fel bij stan dan bij line, omdat hij een ander karakter heeft)
Wat je zegt over alledrie tesamen slapen: dat doen ze bij ons sinds deze zomer, en moet zeggen dat ik er heel weigerachtig tegen stond, maar het lukt heel goed, en heeft stan voor een stuk geholpen. In een vakantie mee beginnen, en voor je het weet lukt het ook in schoolperiode.
Zal zondag nog een aantal dingen vertellen die we gedaan hebben.

lijntje · Geplaatst: Vr Mrt 06, 2009 10:43 am Onderwerp:

is het mischien geen gedacht gyt om een paar keer per maand een moeder/dochterdag in te lassen? dat echt jij en line alleen ergens naar toe gaan shoppen, uiteten gaan, kapper gaan enzo. echt meisjesdingen die je eigenlijk nooit zou doen met de jongens. op zo'n momenten kan er dan ook meer gepraat worden over moeilijker onderwerpen en komt er zo mischien wat meer los bij je dochter enja dan heeft ze ook iets dat niemand anders van het gezin heeft als band.