Stress in het gezin

duhem · Geregistreerd op: 02 Nov 2006 Berichten: 5

Ikzelf kreeg 4 kinderen op nog geen 6 jaar tijd.Natuurlijk gaf dit de nodige stress en dit blijft nu nog (niettegenstaande de oudste 17 is).Kinderen nemen veel tijd in beslag.Het koppel heeft niet veel tijd voor elkaar, maar daar kan aan gewerkt worden.Niet dat ik daar het goede voorbeeld van ben, maar er moet aan gewerkt worden, anders vervreemd men van elkaar.Doe er iets aan terwijl het nog kan,...maar verwacht niet direct wonderen, de kinderen zijn er,vragen aandacht en MOETEN aandacht krijgen.Je kan ze niet plots in de kast steken en zeggen weg er mee.Zoek de gulden middenweg en wees niet beschaamd er eens iemand bij te halen om je wat te helpen.

muzemans · Geregistreerd op: 09 Aug 2005 Berichten: 3552 Woonplaats: gentbrugge

ik zeg hen soms ook: en nu moet je me eventjes alleen laten, want ik heb tijd voor mezelf nodig. Ze begrijpen dat al heel goed en gaan dan spelen met de papa. Ze mogen heel goed beseffen dat ik er heel vaak voor hen ben, maar niet altijd!

Jessie · Geplaatst: Vr Nov 03, 2006 9:30 pm Onderwerp: RE: Stress in het gezin

ik probeer tijdig tijd te maken voor mezelf en mijn partner, maar het brengt stress met zich mee. We mogen dan ook van geluk spreken dat onze meisjes gezond zijn, want help dat er nog bij...
vaak hoor ik zeggen: och hoe schattig een tweeling, dat is iets wat ik ook wel wil, daar droom ik van. Helaas haal ik die mensen vaak uit hun droom: een tweeling raad ik niemand aan hoor!! het is veel werk en soms een financiÃ«le kater. Maar je zal het me nooit horen zeggen dat ik er spijt van heb!! daarom kijk ik ook steeds vol bewondering naar mensen die reeds kinderen hadden en dan nog een tweeling erbij.
Wij zijn echt blij dat onze eerste kindjes samen zijn gekomen.

_________________
Jessie - mama van Kaat en Tess - "mijn 2 engeltjes" (07/09/05)

isarubine · Geregistreerd op: 02 Dec 2005 Berichten: 2086

Ik denk dat ik geluk heb dat mijn man en ik al van bij het begin van ons huwelijk open en goed met elkaar kunnen praten.
Want stress dat hebben we al gehad. Nu we de kids hebben staan we onder veel minder stress dan ervoor. Onze kinderwens was zo groot, dat we onder zoveel stress kwamen te staan....en toch hielden we vol. Ons verlangen naar kinderen was bij beiden groot genoeg om elkaar te begrijpen. We praatten er trouwens vaak over en wisten van elkaar hoe ver we wilden gaan om toch onze droom waar te maken. Nu we onze kids hebben , is die druk weg en eerlijk gezegd, we genieten van elk moment. Onlangs begon de stress opnieuw op te steken door opnieuw verwoede pogingen te ondernemen om terug zwanger te geraken. Na 7 mislukte pogingen zijn we samen tot het besluit gekomen van niet meer te proberen en verder te genieten van onze kids. En het was alsof een last terug van onze schouders viel. Het doet ons pijn dat we geen groter gezin zullen hebben, maar we zijn wel terug uit de stress.En dat is ook belangrijk.
Moraal van mijn verhaaal: praten helpt ; wees open met elkaar en zeg wat je echt voelt.
_________________
groetjes,
Isabel;mama van Isaline en Ruben 05-01-2005 en Nicolas 21-11-2007