relatie meter - petekind

twinneke · Geregistreerd op: 30 Sep 2006 Berichten: 330

Herinneren jullie je nog die keer vorig jaar dat lange wapper voor mijn verjaardag een weekendje weg had geboekt en dat we toen niet gegaan zijn omdat ik er toen nog niet klaar voor was mijn kindjes (toen 10 maanden) achter te laten? Mijn schoonbroer en schoonzus gingen toen op hen passen. Maar die wilden toen niet naar ons thuis komen. Uiteindelijk hebben we het afgelast omdat we die verhuis niet zagen zitten en omdat Ella in de loop van de week ervoor enorme last had van verlatingsangst...Enfin, het was gewoon de verkeerde timing en ik was er op dat moment nog niet klaar voor.

Nu krijgt dat hele verhaal een staartje: mijn schoonzus zit daar nog altijd mee in haar maag dat ze toen niet op de kindjes 'mochten' passen.
In de loop van de maanden erna hebben we hen een paar keer gevraagd om te babysitten en langs te komen, maar ofwel konden ze niet ofwel was het even binnen en buiten. De kindjes kennen hen wel, maar natuurlijk niet zo goed. Als ze er zijn, vraag ik soms of ze Ella wil aan- of uitkleden, maar Ella brult dan de boel bij elkaar en dan ben ik natuurlijk snel geneigd om over te nemen. Ook dat ervaart ze blijkbaar als een belediging. Ze vraagt zich af wat haar meerwaarde is als meter, en ze vindt het jammer dat Ella haar niet zo goed kent. Blijkbaar, maar dat heeft ze mij dus allemaal nog niet persoonlijk gezegd (mijn schoonbroer heeft het gisteren tegen Kevin verteld), zou ze graag soms eens Ella een namiddagje komen halen om eens met haar naar een speeltuin te gaan.

Ik vind het jammer dat ze me dat niet eerder gesignaleerd heeft! Ik van mijn kant denk al een hele tijd dat het jammer is dat zij haar petekindje zo weinig ziet, dat ze zo weinig komt. Bijvoorbeeld met haar verjaardagsfeestje zijn ze maar een uurtje geweest en zijn ze niet gebleven voor het eten, omdat ze naar een feest van vrienden moesten. Zulke dingen neem ik háár dan weer kwalijk.

Ik kan de kindjes nu al een klein beetje makkelijker loslaten, hoewel ik weet dat Ella het op een brullen zou zetten als ze haar alleen meenemen. Langs de andere kant zou ze de individuele aandacht wel leuk vinden. Maar ik vind dat dan zo erg dat Louise niet mee mag! Onlangs is Ella een voormiddagje bij mijn broer gaan spelen, en zowel zij als Louise liepen heel de tijd naar elkaar te vragen. Ze beginnen nu zo mooi met elkaar te spelen, ze hebben het duidelijk naar hun zin met elkaar, ik zie er wat tegenop om hen te splitsen.

Om hen daar te gaan laten logeren, vind ik hen toch nog wat te klein. Ze zijn nu twee keer bij oma en opa gaan slapen. Daar zijn hun bedjes, ...waar ze overdag als ze daar zijn ook in slapen. Ik heb ze elke keer ook nog zelf in hun bed gelegd, dan ben ik gerust. Als ze bij mijn schoonzus gaan slapen....pfff...Ik zie op tegen heel die verhuis, plus gaan ze niet in paniek raken 's nachts...
Maar blijkbaar interpreteren zij dat alsof wij hen niet betrouwen...

Zij vinden dat ik mijn kinderen teveel bemoeder, maar hé: zij hebben wel makkelijk spreken want ze hebben zelf nog geen kids. Ze zeggen nu al dat als er kinderen gaan zijn, dat ze dat zien als een fase in hun leven, maar dat hun leven gewoon gaat doorgaan. Dat ze de kleine na 3 maanden naar de crèche gaan doen om hem alleen 's avonds een uurtje te zien. En dat ze hem of haar zonder scrupules bij iemand zouden laten logeren van kleins af aan om zelf eens een weekendje naar Londen te trekken. Ik vind dat wel gevaarlijk om op voorhand te zeggen...je weet immers nooit op voorhand welke impact zo'n kind op je leven heeft!! Ik heb dat vroeger ook altijd gezegd dat de kinderen vaak zouden mogen gaan logeren, maar ik heb het er moeilijker mee dan verwacht. Ik vind het wel makkelijker om als niet-ouders zoiets te zeggen! En ik vind het al helemaal niet fair dat zij hun commentaar uitspreken op mijn manier van moeder zijn...

Nen hele uitleg...wat vinden jullie ervan?
_________________
Mama'tje van de olijke tweeling Ella en Louise (04-07-2006)

sundance · Geplaatst: Di Feb 12, 2008 11:17 am Onderwerp:

Twinneke:

Ik heb het ook heel moeilijk gehad in het begin en zeker al de eerste twee jaar om de kids weg te doen, toen ze de eerste keer bij hun peter gingen slapen lag ik er zelfs wakker van, en was niet nodig, hij heeft zelf drie kids en is heel goed met kinderen.

De ene vrouw heeft het lastiger dan de andere om de kids weg te doen. Nu heb ik er totaal geen last meer van maar kan het dan ook niet laten om nog is extra te zeggen om hen op straat goed aan de hand te houden. Ik begrijp je volkomen.
Het is natuurlijk ook een verschil van wegdoen, als je al weet dat ze gaan wenen omdat ze in dit geval de meter niet zo heel veel zien is dat moeilijker tegenover als je weet dat ze het echt graag doen.

Hier gaan Axel en Maxim zeer veel met hun meter mee, ze hebben ook beiden een andere meter dus ze leren om ook iemand voor hen te hebben, iemand die "enkel van hen" is en niet zoals altijd van allebei.
Ze zijn het dan ook gewoon dat dan is de ene weg is en de andere moet thuis blijven en vinden dat niet erg. Wel zitten ze dan de hele tijd te vragen wanneer de andere terugkomt.
Hier zijn meters en peters echt heilig.

Kan je haar is niet zo nu en dan een middagje laten wennen aan het alleen zijn met haar meter. Of eerst beginnen met een paar uurtjes?
Bijvoorbeeld als ze naar je thuis komt en jij met de zus gaat winkelen of zo?
Om dat dan zo op te bouwen?
_________________
Sunny, mama van:
Joey(06/01/2000) en Sarah (23/04/2002)- Axel en Maxim(03/01/2004)
url=http://www.imageposter.com/uploads/get/483524]

[/url]
bestellen bij muzemans

Double Trouble · Geplaatst: Di Feb 12, 2008 11:27 am Onderwerp:

Zoals je al wel weet ben ik net dezelfde als jij als het daar op aankomt!
De oma's staan te springen om te meisjes eens bij te houden,daar bedoel ik dan mee logeren. Maar tot nu toe kon ik dat nog niet. Van de week zijn wij gaan eten met vrienden en dan is mijn mama hier bij ons thuis komen opletten! Heb liever dat ik ze zlf kan instoppen dan ben ik veel geruster.
Ik weet dat eens ze slapen ze niet wakker worden en dat ik dan met een gerust hart kan vertrekken. Die vrienden vroegen of we volgende week nog eens een stapje in de wereld willen gaan zetten maar heb daar eigenlijk niet zo veel zin in.Heb daar ook geen behoefte aan.Eenderzijds ook omdat de meisjes dan wel moeten gaan logeren.Kan moeilijk verwachten dat er iemand hier bij ons thuis blijf tot wij stukken in de nacht thuiskomen. Ik ben dus allerlei uitvluchten aan het zoeken om toch maar niet te willen gaan. Als ik zeg dat ik dat niet graag doe vinden ze me ook flauw en een moederkloek! Dat ze maar wachten tot ze zelf kinderen hebben.
Krijg het ook veel naar m'n hoofd dat ik ze veel te hard bemoeder enzo maar dat is mijn probleem! Ieder zijn manier he. Probeer je er niet te veel van aan te trekken!

Ik moet je nog iets zeggen maar dat doe ik wel via pb.Je weet nooit wie er meeleest he Wink

_________________
Tessa,trotse mama van 3 meisjes : Cara en Nomi (15/03/07) en Lyna (24/09/0 Cool

tamtam · Geplaatst: Di Feb 12, 2008 11:59 am Onderwerp:

De onze zijn bijna 5 en zijn nog nooit uit logeren gegaan...
Ze blijven wel af en toe eens bij de babysit bij ons thuis, die blijft dan slapen en staat er 'smorgens mee op zodat wij nog wat kunnen "uitslapen"
Ons oudsten zijn ook geen echte logeerders er komen wel veel kinderen bij ons logeren maar zelf hebben ze daar niet veel behoefte aan.
Ik denk dat kinderen daar ook onderling in verschillen, ofwel doe je zoiets graag of wel niet en de onze doen dit duidelijk niet graag...
_________________
Tamara, mama van Sharissa (02/04/1993), Sibren (03/08/1995), Kjell (22/05/2003) en Tibbe (22/05/2003)

gyt · Geplaatst: Di Feb 12, 2008 12:22 pm Onderwerp:

twinneke, ik was ook zo bij Line hoor: niemand kon zo goed voor haar zorgen als ik, en ze was altijd bij mij. De enige keer was toen ze bijna een jaar oud was en we elke avond twee-drie uur bezig waren om haar in slaap te krijgen. Toen heeft haar meter, toen al moeder van twee, voorgesteld om haar eens twee nachtjes over te nemen bij haar, om haar te laten huilen (ik kreeg dat dus echt niet over mijn hart!). Bij de jongens gaat dat al veel beter (al gaan ze wel niet apart logeren, da's waar).
Maar misschien is het voor je schoonzus ook gemakkelijker met een kleuter? Mijn broer, die peter is van Line, had eigenlijk ook relatief weinig aandacht voor Line... tot ze drie werd. Toen kon hij daar echt mee praten en spelen, en intussen is ze bv al vier dagen met hem, zijn vriendin en haar kids mee naar disneyland gegaan. Dus: wat niet is kan nog komen... misschien kan ze eens met jou en de kids mee naar een speeltuin, en dan kan zij volop met haar petekindje spelen? (en ben jij toch nog in de buurt...)
Line is trouwens dol op uit logeren gaan, sinds ze drie is gaat ze toch al eens logeren bij vriendjes van school (en natuurlijk bij familie).
_________________
(meestal) trotse mama van Line (30 aug 2003), Pieter en Lennart (10 okt 2005)

kleineke · Geregistreerd op: 28 Jul 2007 Berichten: 61

ik ben blij dat ik niet alleen ben...
Kian is ook nog nooit ergens gaan logeren. En nog maar een paar keer een middagje ergens gaan spelen.

Mijn vader is een man alleen... en als ik het zou vragen zou hij het met plezier doen, maar hij heeft er niet echt behoefte aan Wink

Mijn schoonouders... euh... laat ons zeggen dat het vertrouwen daar gewoon niet is. Gezien hoe ze hun kinderen hebben opgevoed én hoe ik zelf heb gezien hoe ze deden als de neefjes bleven slapen... Nee, dan heb ik geen zin Kian daar te doen.

Als we uitgaan komt mijn broer hier meestal babysitten. Die is ook peter van Kian nu en die twee zijn twee handen op 1 buik Laughing

De keren dat hij dus komt, maakt het ook niet uit hoe laat we thuis zijn. Lekker gemakkelijk enkel 's morgens kan het wel eens pijn doen Wink

Ivm die meter, als jij haar wel vertrouwt, zou ik idd gewoon stap per stap gaan. Eerst haar wat meer thuis laten komen, dan Ella eens alleen laten met haar, en dan eens op stap en dan bij haar thuis etc... Maar uiteraard enkel als jij dat wil, he.

Logan heeft ook een andere meter dan Tristan. Tristan heeft oma en opa, Kian mijn broer en opa2 lol en Logan heeft onze beste vrienden. Persoonlijk denk ik dat Logan en Kian mettertijd best af gaan zijn... Die gaan elk wel eens apart met peter of meter meegaan...
Ik heb al tegen papa gezegd dat hij dan ook maar eens met Tristan op trot moet gaan zonder de broers Laughing

_________________

Kristel · Geplaatst: Di Feb 12, 2008 12:55 pm Onderwerp:

Idem dito hier, ik had het er in begin ook heel moeilijk mee, nu gelukkig niet meer.

Ik wil dat toch ook eens eerst zien dan geloven, en idd, je snapt pas wat het is als je er zelf hebt.

Hier was de relatie met Dagmar haar meter in het begin ook niet optimaal, ze kroop altijd weg en nu vraagt ze er regelmatig naar. Zo ineens uit zichzelf is dat gekomen.
Ik vind niet dat je haar daarin kan pushen hoor, dat komt wel, en idd, zij mag van haar kant ook wel moeite doen, en een beetje begrip tonen.

Probeer er mss toch eens over te praten, en zij moet maar begrip hebben voor jou gevoelens daarbij, het zijn tenslotte jou kids en je kan haar vertellen dat het niets met haar persoonlijk heeft te maken.

Succes ermee.
_________________
mama van Dagmar & Greg
19 maart 2003