relatie meter - petekind

jakke · Geplaatst: Di Feb 12, 2008 1:03 pm Onderwerp:

bij mijn eerste kon ik dat ook ni maar toen de twee bengels erbij kwamen kon ik goed mijn slaap gebruiken en heeft mijn tante mijn oren van mijn hoofd gezaagt om hun mee te nemen en zijn ze redelijk snel elke vrijdag meegegaan en doen ze nu nog.Rani die gaat het liefste ergens anders logeren dan bij de tante.
vertrouwen moet langs twee kanten komen die teferelen van maar een uurtje naar hunnen verjaardag komen omdat ze vele uren bij hun vrienden moeten zijn vind ik ni echt pocitief in haar richting.
Ik zou er eens over spreken en stilletjes aan wat meer tijd doorbrengen met jullie samen,een ijsje gaan eten,eens wandelen gaan,winkelen,speeltuin gaan,zodat als ze haar meter ziet ze er plezier in gaat krijgen.
die redeneringen van als ik kinderen heb dan dit en dan dat vergeet het maar je hele leven word op zijn kop gezet,ok je leven moet door en je moet ni enkel voor je kids leven maar ze negeren gaat gewoon ni meer,alluwel er ouders zijn die dat wel kunnen Evil or Very Mad

(persoonlijk ervaren)
_________________
mama van rani (3-10-96 ) robby (30-4-98 ) en roy (30-4-98 )

oma mie · Geplaatst: Di Feb 12, 2008 1:28 pm Onderwerp:

ik heb nooit problemen gehad om mijn kinderen ergens te laten logeren, ook toen ze nog heel klein waren. Is dit nu omdat ik van een andere generatie ben of omdat ik gewoon vertrouwen had in de personen waar ze gingen logeren.
Hier zijn Kaat en Tess al van heel kleintjes eens blijven logeren. We zien hen niet zo heel veel, en de peter van Kaat komt meer langs dan deze van Tess (opa dus) maar ik heb daar nog nooit een verwijt over gehoord of gegeven. We wonen nu eenmaal een eind uit elkaar en dan ga je niet iedere week even langs. Het is natuurlijk ieder voor zich en hoe je tegen de relatie meter/peter - kind aankijkt. Ik vind het gewoon jammer dat we niet eens wat meer met beide meisjes kunnen optrekken en we gunnen het de andere meters en peter van harte dat ze dat wel kunnen.

Je kinderen aan een ander overlaten is een kwestie van vertrouwen. Waarom zouden ze dan niet eens huilen en brullen. Dat hebben ze hier ook al gedaan. Vorig jaar zijn ze een hele week komen logeren. Het afscheid van de mama en papa was even moeilijk en het weerzien al net zo moeilijk voor hen. Het jaar daarvoor zijn ze een halve week gekomen. Alles is er hier op voorzien om Kaat en Tess bij ons in huis te hebben. (bedjes, stoelen, potjes) Ze komen hier niet vaak, maar ze kennen de draai en de keer, weten welke regeltjes hier gehandhaafd worden, kennen hun eigen plaatsje en eigen bedje.

Kinderen moeten leren dat ze af en toe eens ergens anders mogen gaan logeren en ouders moeten ook eens leren om ze los te laten. Ook al is dat voor sommigen heel moeilijk. Ik herinner me het programma op één, de grote oversteek, over het mannen- en het vrouwendorp. Daar was een vrouw die nog nooit haar kinderen aan een ander had toevertrouwd. Nood brak wet en toen ze naar een vergadering moest, kwam er iemand thuiswachten en dat viel reuze mee. Kinderen moeten ook leren dat mama en papa er eens niet kunnen zijn. Ik ben zelf als kind regelmatig naar mijn oma gaan slapen wat ik trouwens een heel avontuur vond en ik heb daar goede herinneringen aan.
_________________
oma van Kaat en Tess (07-09-2005) en zo fier als een gieter.
mama van Jessie en Tante E (die geen tweeling zijn)

muzemans · Geplaatst: Di Feb 12, 2008 2:12 pm Onderwerp:

awel omamie,
ik ben toch van een andere generatie dan jou hé, en ik heb er ook geen problemen mee. Ik begrijp niet dat jullie allemaal zo zeker zijn over je eigen rol als moeder. Ik voel me niet altijd even zeker hoor, en dan doet het wel deugd om eens te zien hoe anderen er mee omgaan. Ik kan er maar van leren....
De kinderen gaan vaak bij mijn mama logeren (ik vind dat ik goed opgevoed ben, dus ze zal het ook wel goed doen met de kinderen), tante kat is hier ook heel vaak, en eerlijk: op sommige vlakken kan ik echt wel leren van haar (en zoals je weet heeft die geen kinderen, dus niet alleen ervaring telt)
Ik besef maar al te goed dat je kinderen moet loslaten, op elke leeftijd op een ander niveau, en ik wil heel graag dat mijn kinderen zonder mij ook kunnen functioneren, want ik heb geen garantie dat ik er altijd zal zijn voor hen. Ik hoop dat ze door andere mensen ook te vertrouwen, hun weg in het leven zullen vinden.
Ik vind het persoonlijk heel egoïstisch om kinderen niet los te laten. Dat doe je echt niet voor hen hoor...

oma mie · Geplaatst: Di Feb 12, 2008 4:55 pm Onderwerp:

@muzemans

het is niet gemakkelijk om ze los te laten en eerlijk gezegd had ik daar toen ze jonger ware minder problemen mee dan toen ze ouder werden.
Ik heb afgelopen maanden ondervonden dat mijn taak als moeder zeer zeker nog niet voorbij is en het geeft een goed gevoel (al was het een dubbel soms) om te merken dat mijn kinderen naar mij komen als er iets is.
Ik heb het geluk dat ik ook nog steeds naar mijn moeder kan om eens te praten, hoewel ik dat minder doe omdat ik weet dat ze zich soms meer zorgen maakt dan nodig is.
Het is inderdaad zo dat je zelf geen kinderen moet hebben om er goed mee om te kunnen gaan en zoals je zegt : van anderen kan je leren
_________________
oma van Kaat en Tess (07-09-2005) en zo fier als een gieter.
mama van Jessie en Tante E (die geen tweeling zijn)

Kristel · Geplaatst: Di Feb 12, 2008 7:07 pm Onderwerp:

Ik moet wel zeggen dat ik het niet los kunnen laten van kleine kids helemaal niet egoistisch vind hoor, dan ben ik ook egoistisch geweest Very Happy

Ik kon het niet, niet omdat ik vond dat een andere het niet beter kon, maar ja, dat was mijn gevoel toen en ik kon het niet helpen en had ook geen zin om ze tegen mijn goesting weg te doen.
Ik heb mij met dat gevoel nooit slecht gevoeld of beter dan een ander maar goed, ik wou er zijn voor mijn kinderen dus ik was er ook, en dat heeft in mijn ogen helemaal niets te maken met kunnen los laten, ik moet ze nu ook los laten, elke week, en dat lukt nog altijd niet even gemakkelijk.
Ik leer ook van anderen, met of zonder kinderen, en niet alleen dat ik niet goed bezig ben maar ook dat ik wel goed bezig ben.

Ik ben er van overtuigd dat hier niemand, met datzelfde gevoel als twinneke, zich een betere moeder vind of zekererder is van zijn rol als moeder dan een andere moeder.
_________________
mama van Dagmar & Greg
19 maart 2003

oma mie · Geplaatst: Di Feb 12, 2008 7:13 pm Onderwerp:

@ kristel
het is helemaal niet egoïstisch om voor je eigen kinderen te willen zorgen.
Het is zelfs heel goed te begrijpen, maar de omgeving begrijpt dat niet altijd even goed.

We zijn eigenlijk een beetje afgeweken van het oorspronkelijke onderwerp.
Zo zie je maar dat hier van het een het ander komt Wink

_________________
oma van Kaat en Tess (07-09-2005) en zo fier als een gieter.
mama van Jessie en Tante E (die geen tweeling zijn)

twinneke · Geregistreerd op: 30 Sep 2006 Berichten: 326

Inderdaad : ik ben er zeker en vast niet van overtuigd dat ik alles het beste doe! Ik wil er gewoon veel zijn voor mijn kinderen. Ik denk dat dat de gezondste situatie is voor kinderen tot een bepaalde leeftijd, waar die van mij nog bijhoren. Om het zelfvertrouwen van kinderen te laten groeien, hebben ze zoveel mogelijk bevestiging en steun van hun ouders nodig, volgens mij. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat je niet eens op verlof kan gaan zonder hen! Maar dat ligt gewoon niet in mijn aard.
Als ik zeg dat ik ongerust ben dat ze 's nachts gaan panikeren, zeg ik dat niet omdat ik denk dat andere mensen niet goed voor hen zullen zorgen, hoor, want ik ben er zeker van dat ze overal goed gesoigneerd zullen worden. Maar ik voel me er gewoon nu nog niet goed bij...Ik ben er zeker van dat naarmate ze ouder worden, ik het daar gemakkelijker mee zal hebben. Ik merk het verschil nu al met een half jaar geleden. Dus ga ik liever nu niks forceren...

En mensen zonder kinderen kunnen uiteraard ook goed voor kindjes zorgen, maar ik bedoelde dat ze niet weten wat het is om zelf kinderen te hebben. Voor ik kinderen had dacht ik ook over bepaalde zaken helemaal anders en had ik (inwendig) ook commentaar op hoe vrienden hun kinderen opvoeden. Maar nu piep ik wel anders!

Ik heb vrijdag met mijn schoonzus afgesproken om eens over dit alles te praten...
_________________
Mama'tje van de olijke tweeling Ella en Louise (04-07-2006)