Onderzoek gevolgen dysmatuur.

neske · Geregistreerd op: 29 Feb 2008 Berichten: 412

Ik schreef al in mijn blog dat we ons zorgen beginnen maken over de stress en overgevoeligheid van Chloë. Nu sturen ze mij van K&G door naar het UCKJA (afdeling van het universitair ziekenhuis), waar ze gespecialiseerd zijn in de gevolgen vastleggen van dysmaturiteit bij de geboorte.

o.a de moeite die ze heeft om iets nieuws te proberen (bv iets nieuws eten is voor haar een heel drama), haar nood aan structuur, het makkelijk schrikken (ook enorme angst voor water), maar vooral haar onrustigheid, zouden hiermee te maken kunnen hebben, ze onderzoeken dat daar dan en geven advies aan de ouders hoe daarmee om te gaan.

Ik sta er vooral voor open, omdat ik denk dat het beter is om er nu naar te kijken dan binnen 10j, wanneer ze er misschien echt of meer last van krijgt. W iets minder, zeker niet als hij het gevoel zou krijgen dat ze als "proefkonijn" gebruikt wordt. Heeft er iemand al ervaring met zo'n onderzoek die mij er misschien iets meer over kan vertellen.

ter info: Chloë is geboren op 38w (met keizersnede) woog maar 1,640kg(Phaedra woog er 2,950kg) en had al te maken met stress tijdens de zwangerschap, heeft moeten vechten, had meconium i/h vruchtwater en al vruchtwater ingeslikt. Ze heeft nog 5weken op neonatale gelegen voor ze 2.5kg woog en naar huis mocht. Nu is ze zeker "mee" met kinderen van haar leeftijd trekt zich op, begint te kruipen. Misschien maak ik mij zorgen om niks, maar het zijn die kleine dingen die mij bezig houden. Ze zit momenteel op P3 ongeveer qua gewicht.

double fun · Geregistreerd op: 17 Mrt 2008 Berichten: 385

Ik heb je een pb gestuurd.
_________________

Ellen · Geplaatst: Za Jun 13, 2009 6:53 am Onderwerp:

Ik volg deze topic mee,..

Ik ervaar eigenlijk hetzelfde met mijn dochtertje. Ze woog ook 1600gr bij de geboorte op bijna 36w, haar broertje woog het dubbele.

Ik maak me al vanaf de geboorte zorgen over haar gedrag. Ik wist niet dat dit gevolg kon zijn omdat de prematuur/dysmatuur was, hoewel het wel eens in me is opgekomen maar dacht eerder dat ze misschien hoog sensitief is.

Bij haar is het ook die angst voor nieuwe dingen in het algemeen: personen, eten duurt altijd langer voor ze iets echt eet, andere texturen zoals gras, zand of de vloer in een ander huis. Angst voor 'vreemde mensen' (ook familie eigenlijk, sommige mensen vertrouwt ze na een jaar nog altijd niet. Ze begint al te huilen als de mensen haar aankijken. Bij bezoekjes hier of op een ander duurt het altijd heel lang voor ze terug rustig is) Structuur ook heel belangrijk. Als ze een zware dag heeft gehad die niet volgens het gewoonlijke schema verloopt dan krijgt ze 's avonds en 's nachts hysterische huilbuien, kan er soms dagenlang nog van onder de voeten zijn. Ja gewoon heel gevoelig en prikkelbaar. Hoewel ze hier thuis veel rustiger is in haar eigen omgeving en een echt zonnetje is. mensen geloven ons nooit dat ze hier thuis een heel ander kind is.

Qua ontwikkeling zit ze hier ook meer dan goed, doet wat leeftijdsgenootjes doen en haar gewicht en lengte haalt ze langzaam maar zeker in.

Wilde toch even reageren omdat onze situaties precies erg gelijkend zijn en ik ook niet goed weet waar ik terecht kan dus ik ben benieuwd naar hoe dat onderzoek dat jullie gaan laten doen zal verlopen.

Groetjes, Ellen
_________________

kaya · Geplaatst: Za Jun 13, 2009 12:06 pm Onderwerp:

Ik heb geen ervaring hiermee maar ik wil jullie toch succes wensen met het onderzoek! Hopelijk komt er voor jullie en vooral voor Chloë een resultaat uit waar jullie mee verder kunnen!

Ellen, ook voor jou duim ik mee voor een 'oplossing'! Wink

_________________
Mama van Lukas en Timon (7 augustus 2008)

neske · Geregistreerd op: 29 Feb 2008 Berichten: 412

@ Ellen, het is idd gelijkaardig. Ik hou je in elk geval op de hoogt. Bij Chloë is het wel net omgekeerd, op een ander lijkt ze heel sociaal en vrolijk, maar eens thuis verwerkt ze die stress dan, met zoals jij zegt, huilbuien.
In de winkel of als we ergens op bezoek gaan zal ze altijd als eerste de mensen vertederen omdat ze snel lacht en de mensen echt blijft aankijken. Maar ze moeten haar wel "gerust" laten. We merkten dat eigenlijk al toen ze nog heel klein was. Phaedra wou dan niet liever dan bij ons op schoot liggen of gepakt worden, terwijl Chloë daar al snel genoeg van had en dan wou rustig in het park blijven liggen. Ze had die "alleen" momenten echt nodig. Nu nog trouwens.

pinnemuts · Geplaatst: Za Jun 13, 2009 9:07 pm Onderwerp:

Stomme vraag waarschijnlijk, maar ben het al eens meer tegengekomen op 't forum..
wat is eigenlijk dysmatuur zijn? Uiteraard ken ik prematuur zijn (had er zelf twee), maar dysmatuur..? Embarassed

_________________
Inge, fiere mama van twee dochtertjes van 1 jaar!

ils · Geplaatst: Za Jun 13, 2009 10:45 pm Onderwerp:

Dysmatuur dat zijn kindjes die geboren worden met een te laag geboortegewicht.

Hier was het ook zo. Ik ben bevallen op 38w2d. Marin woog 2,620 kg en Meike slechts 1,855 kg. Veel te weinig voor haar "leeftijd" dus.
Als ik dat hier zo lees, beginnen er bij mij toch ook enkele puzzelstukjes op hun plaats te vallen.
Niet dat we problemen hebben bij Meike, maar af en toe kan ze idd zo precies zonder enige reden ontroostbaar zijn. En met nieuwe dingen proberen, is ze idd niet zo enthousiast als haar zus.
Ik heb altijd gedacht dat het haar karaktertje was, maar blijkbaar kan het dan dus ook liggen aan het feit dat ze dysmatuur was Confused

...
Volgende maand wordt ze trouwens 2 jaar en misschien dat ze nu net op P3 zit qua gewicht, maar daar heb ik zelf mijn twijfels bij. Voor Meike moet er nog een curve uitgevonden worden, denk ik Wink

_________________
Ils, mama van Milo, Marin & Meike