niet slapen

Heidski · Geplaatst: Di Aug 28, 2007 8:27 am Onderwerp: niet slapen

Dag allemaal,
ten einde raad richt ik mij weer tot "de site van de goede raad!".
Onze girls zijn bijna 11 maanden oud nu en ze doen het prima, qua gewicht, lengte, kruipen, enz...
Alleen is het verschil in de nacht enorm.
Lilly gaat met een beetje geknotter slapen om 8u en wordt 11uur daarna weer vrolijk wakker.
Alix gaat met veel gebrul en getier slapen om ELKE 2 uur in de nacht wakker te worden, dit is zo al een paar weken aan een stuk en wij kunnen maar niet raden wat ze nodig heeft, vannacht heb ik zo bij voorbeeld 2 keer een andere pamper aangedaan, een flesje opgewarmd, een beetje met haar rondgewandeld, haar uitindelijk bij ons in bed genomen en dan nog sliep ze amper. Ons geduld geraakt stilaan op...
Ik vind dat het moeilijker is iets af te leren, dus bij ons in bed is echt wel de laatste optie, daar wil ik geen gewoonte van maken, maar wat is het dan wel? Verlatingsangst? Ook een klein lampje hebben we al op haar kamer gezet.
Het is evident dat ik die bruller niet bij haar zus op 1 kamer leg, want die slaapt wel lekker door.
Ik dacht vandaag om eens mijn osteopaat te bellen, heeft iemand daar goede ervaringen mee?
Bestaan er kruiden of geuren om te kalmeren?
Alle tips welkom natuurlijk, alvast bedankt!

Oja, Alixia is wel de "felste" in die zin dat zij al 4 tanden heeft en zus nog niks, en ook al gezwind rondkruipt. In de creche amuseert ze haar ook goed en ze doet een 3-tal keer per dag een dutje van een uur.
Dan zou ze toch lekker moe moeten zijn 's avonds he?
_________________

muzemans · Geplaatst: Di Aug 28, 2007 8:35 am Onderwerp:

heb zelf geen ervaring met een osteopaat.
Heeft ze een knuffelbeer? Want dat is wel de leeftijd dat ze een favoriete beer hebben (ik denk mss gerelateerd aan verlatingsangst?) Leg gewoon eenzelfde knuffel altijd in haar bedje. Een lampje werkte ook goed bij ons. Stan die had zelfs een lampje die ronddraaide en muziek maakte. Hij kon dan ook overal slapen, zoalng hij maar zijn knuffel en zijn lampje had.
Wat kan helpen als ze huilt: eventjes troosten, terug in bed leggen en dan in de gang nog een beetje rondlopen en een beetje lawaai maken, zodat ze merkt dat je er nog wel bent.

L · Geplaatst: Di Aug 28, 2007 9:07 am Onderwerp:

en t is niet dat ze nog meer tandjes aan t krijgen is en daarom lastig is! dat was bij Yerko ook t enige wat hem uit zijn slaap hield!

sliep ze anders wel makkelijk door??
misschien sprongetje??
_________________

Heidski · Geplaatst: Di Aug 28, 2007 10:27 am Onderwerp:

Ze hangt heel erg aan haar Noukie tegenwoordig, zo dat zachte dekentje.
Ze drukt het continue tegen haar gezichtje, dus ik laat het haar ook vasthouden soms uit het bed.
Tanden zou ook wel kunnen, maar ze heeft precies toch echt geen pijn, geen koorts, geen krampjes, eerder schrik dat we niet naast haar bedje staan. Ik kan toch moeilijk een ganse tijd haar handje vasthouden?
Wat bedoel je met "sprongetje"?

Ik heb vanmiddag een afspraak met de osteopaat, dus dan kan ik het jullie vertellen! Ik ben benieuwd...
_________________

Jessie · Geplaatst: Di Aug 28, 2007 11:54 am Onderwerp:

Hier hebben we het probleem ook even gekend en door ze in hun hand een zakdoek te geven, vielen ze in slaap. Ze hadden een houvast, letterlijk! Dus haar Noukie is misschien een goed idee.
Nu hangt het doekje aan hun tutjes in bed en oo wee als de tutjes eraf zijn. Kaat kan zelfs wakker worden en huilen en dan ga je kijken en dan is het van " tutje - make"

Als je ze pakt, stopt ze dan met huilen? of huilt ze door?

Hier staat Michel zoveel mogelijk op aangezien ze weten dat mama ze iets vlugger uit bed haalt en ze dan 'gewonnen' hebben.

Ik laat ze ook vaak gewoon huilen (na uiteraard eerst even te checken wat er is), en ze houden het soms tot een uur lang vol. Het doet me wel pijn, maar ik weet dat het is omdat ze gewoon uit bed willen. Ze vallen uiteindelijk wel in slaap... van het huilen.
_________________
Jessie - mama van Kaat en Tess - "mijn 2 engeltjes" (07/09/05)

Heidski · Geplaatst: Di Aug 28, 2007 1:12 pm Onderwerp:

Inderdaad is laten huilen ook een oplossing, maar ze brult zo hard dat zus er natuurlijk ook wakker van wordt.
Als ik ze oppak is het onmiddellijk gedaan met wenen, maar haar dan weer terugleggen is een drama.
Ik leg voorlopig alle vragen bij de "verlatingsangst-periode", maar het is erg vermoeiend!
Ik las ergens dat lavendel rust brengt, mag ik zo wat essence laten verdampen in haar kamer? Of kent er iemand andere homeopatische hulpmiddeltjes?
_________________

isarubine · Geregistreerd op: 02 Dec 2005 Berichten: 2180

wat ons hielp bij Ruben (alleen hij had er last van ) was gewoon een matras naast zijn bed leggen en erbij gaan liggen tot hij vanzelf in slaap viel, enkele dagen later: matrasje een beetje verder leggen, op het einde van de week kon je al gewoon aan de deur van zijn kamer gaan zitten en daarna was een simpel shhhhh al genoeg om hem de garantie te geven dat je er wel degelijk bent.
Ik zou toch zeker tandjes en krampen niet uitsluiten hoor want dit is een leeftijd dat ze steeds ander voedsel binnen krijgen en die darmpjes moeten zich er nog aan wennen , dus niet alles op verlatingsangst direct schuiven want meestal als het verlatingsangst is , dan hebben ze dit ook als je hen ergens anders brengt (opvang, ouders) of gewoon zelfs als e ze effe in haar park legt om iets van huishouden te doen. Dus het kunnen ook krampen zijn , die beteren ook als je ze oppakt door de verandering van positie.
_________________
groetjes,
Isabel;mama van Isaline en Ruben 05-01-2005 en Nicolas 21-11-2007