niet slapen

gyt · Geplaatst: Di Aug 28, 2007 7:28 pm Onderwerp:

bij de jongens zijn die 11-maanden angsten zo overgegaan, want het is wel degelijk de leeftijd van verlatingsangsten, dat loopt van 8 tot 12 maanden ongeveer. Maar bij Line hebben we maanden 's nachts moeten opstaan, zoals isarubine ('s avonds in de kamer blijven zitten, elke avond iets verder, en zo kon ze uren doorgaan 's avonds - het aantal keren dat één van ons gewoon op haar zetel in slaap was gevallen zijn ontelbaar). En haar laten wenen, dat kreeg ik niet over mijn hart. Toch haalden we haar niet uit bed, want dan krijgen ze helemaal geen rust. Het enige wat wij toen als oplossing hebben gevonden, was uit logeren te brengen naar mijn schoonzus. Die heeft haar één avondje laten huilen, en het was gedaan met mevrouw hare cinema! Zo klein bespeelde ze ons al... Nu ben ik geleerd, al is de kwestie bij de jongens nooit gesteld. En als er eentje het eens één nachtje moeilijk heeft, nemen we hem nog altijd bij ons (maar dat gebeurt enkel als ze wat ziekjes zijn, en dan nog maar zo eens in de drie maanden). Maar de volgende nacht is het dan onverbiddelijk terug in zijn bed!
Soms helpt een 'neutrale' hand misschien? Sterkte in elk geval...
_________________
(meestal) trotse mama van Line (30 aug 2003), Pieter en Lennart (10 okt 2005)

Kristel · Geplaatst: Di Aug 28, 2007 10:52 pm Onderwerp:

Hier ook een hevig niet-slaaperke gehad, maar zij had ook verborgen reflux, laat ondekt en 's nachts had zij daar het meeste last van, wij moesten onder haar hoofdeinde telefoonboeken leggen zodat het bedje wat schuiner stond, zo bleef het zuur beter beneden, jammer genoeg hielp dat ook niet altijd.
Maar ook, gewoon even oppakken, kalmeren en terug bed in en ook de ssht hielp.
Soms liet ik ook de deur openstaan, we hadden een open trap en zo kon ze ons nog horen of de TV op de achtergrond en viel ze beter in slaap.
_________________
mama van D & G
19 maart 2003

Jessie · Geplaatst: Wo Aug 29, 2007 7:38 am Onderwerp:

wat bij ons ook hielp was ze terug in bed leggen en je hand op hun buikje-bortskas leggen en zachtjes wiegen (samen met ssshhh- luid genoeg want een kind dat huilt hoort enkel zijn eigen gehuil).
Bij stoppen met huilen van wiegen overgaan tot heel stilletjes wiegen en uiteindelijke stoppen, maar je hand nog steeds op hun buikje. Eens je merkt dat ze rustiger zijn, de druk van je hand verminderen, langzaam weghalen en nog even aan de rand blijven staan. Tot je merkt dat ze goed weg zijn;
Soms duurde het ook wel even, maar dan sliepen ze ook beter in.
_________________
Jessie - mama van Kaat en Tess - "mijn 2 engeltjes" (07/09/05)

Heidski · Geplaatst: Wo Aug 29, 2007 8:29 am Onderwerp:

Wat een hulp, dat moet ik vanavond allemaal eens uitproberen!
Nu gisteren bij de osteopaat bleek er niks mis te zijn, maar wat heel frappant was, is dat ze tijdens de behandeling en onder het brullen en tieren gewoon bij die dokter in slaap viel op zijn tafel, terwijl hij op haar stress-drukpunten duwde. Met snurken en alles erop en eraan!
Ontspannend werkt het dus uiteindelijk wel.
Hij heeft mij Bach bloesems en lavendel druppeltjes voorgeschreven en vannacht maar 5 (!) keer eruit ipv 10. Het is dat toch al Confused

Ook het uiteinde van haar bed hebben we wat omhoog gezet, dus laat die lange nachten nu maar gauw terugkomen... Very Happy

_________________

Kristel · Geplaatst: Wo Aug 29, 2007 12:31 pm Onderwerp:

Veel succes !!
_________________
mama van D & G
19 maart 2003

jakke · Geplaatst: Wo Aug 29, 2007 1:20 pm Onderwerp:

we zullen duimen
_________________
mama van rani (3-10-96 ) robby (30-4-98 ) en roy (30-4-98 )

Jessie · Geplaatst: Wo Aug 29, 2007 2:03 pm Onderwerp:

we duimen!!
_________________
Jessie - mama van Kaat en Tess - "mijn 2 engeltjes" (07/09/05)