met een tweeling op stap

Jessie · Geplaatst: Vr Okt 19, 2007 11:59 am Onderwerp: met een tweeling op stap

Zoals sommigen wel weten zijn Kaat en Tess avontuurlijke meisjes!
Nu hou is soms mijn hart vast!
Bv als ik ze ga ophalen aan de creche of als we de voordeur uitstappen naar de auto...
Aangezien ze mooi meestappen en ik ze niet moet dragen is het een pak moeilijker geworden om 2 kids (die uiteraard graag elk een andere kant oplopen) in de juiste richting te sturen.
Aan de creche los ik het op dat ik er eentje aan mijn hand neem (de boekentassen aan de andere + soms nog een knuffeldier of 2) en zij elkaar een hand moeten geven. Ze kennen mama's auto en weten dus waar ze heen moeten. Maar eens aan de auto, kan ik er geen 2 tegelijk in de wagen zetten. Ik heb geprobeerd om ze er zelf te laten in kruipen, maar doordat ze dan op het fietspad staan en ik de andere op de drukke baan in de auto moet krijgen is deze oplossing niet veilig. Ze kunnen zo de straat oprennen.
Thuis heb ik hetzelfde voor.
Iemand tips??
_________________
Jessie - mama van Kaat en Tess - "mijn 2 engeltjes" (07/09/05)

gyt · Geplaatst: Vr Okt 19, 2007 12:37 pm Onderwerp:

jessie, ik laat hen aan dezelfde kant instappen hoor. Bij ons gaat de deur aan Pieter's kant meestal open (zowel aan de creche als in de garage bij ons toch al), en stapt Lennart in principe als eerste in (of als Pieter hem te snel af was, hef ik hem snel over Pieter heen de auto in). Dan kan hij de auto doorlopen naar zijn kant (Line zit in het midden bij ons), zijn tutje al uit dat bakje aan de deur pakken, en in zijn autostoel klimmen. Tegen dat ik Pieter dan heb geholpen erin te klimmen, die zijn tutje heeft en vastgemaakt is, zit Lennart meestal braaf te wachten tot ik hem zijn riempjes toe doe. Het tutje is bij ons de wortel... als ze bij het buitenwandelen uit de creche eens de neiging hebben om de oprit af te lopen, vraag ik gewoon 'wie wil zijn tutje gaan zoeken in de auto?' en ze racen om ter snelst naar de deur van Pieter.
Wat momenteel een extra stimulans is, is de gigantische bluts in Pieter zijn deur... ze lopen nu rechtstreeks naar de deur, wijzen naar de schade en roepen dan 'papa!' Laughing

_________________
(meestal) trotse mama van Line (30 aug 2003), Pieter en Lennart (10 okt 2005)

katreseke · Geplaatst: Vr Okt 19, 2007 12:47 pm Onderwerp:

Jessie, misschien moet je zo van die riempjes kopen zoals Sunny die had (dacht toch dat het Sunny was die eens schreef dat ze dat had).
Mijn kindjes lopen nog niet alleen, maar die riempjes liggen hier al klaar.
_________________
Joepie!!! Hanne en Klara (04/09/2006) hebben er een zusje bij: Nina (11/02/2008)

muzemans · Geplaatst: Vr Okt 19, 2007 1:04 pm Onderwerp:

jessie,
wat herkenbaar. Alleen had ik er drie...
Ik zette ze tegen de muur van de huizen en daar moesten ze wachten. Ben op straat super streng, geef geen duimbreed toe, en hoe ondernemend ze anders zijn, ze weten dat ze op straat te luisteren hebben. Lukte heel goed. Heb gemerkt als is zei: blijf daar staan, en er was geen herkenpunt, ze dan vlug een beetje opschuiven, en uiteindelijk veel verder staan. Maar tegen een muur zetten, of op een bepaalde tegel, en zeggen dat ze er niet afmogen, is voor hen ook heel duidelijk. Als de voet dan toch door een onweestaanbare drang wordt verzet, weten ze direct naar waar ze die terug moeten zetten.
Als ik er maar 2 had, zette ik één direct vanachter, en de ander voorraan in de auto, en die mocht dan naar achter kruipen, wat ze fantastisch vonden.

lulleman · Geregistreerd op: 25 Apr 2006 Berichten: 309

idem dito hier:

Kids gaan langs de zijde van het voetpad allemaal in de auto en dan als ze er allemaal in zijn werden ze één voor één vastgenomen en op hun plaats gezet.
_________________
De groenten,

Vadere van Axel en Maxim, Sarah en Joey

sundance · Geplaatst: Vr Okt 19, 2007 6:24 pm Onderwerp:

ja katreseke die riempjes waren bij ons ja en ik moet toegeven dat ik er blij mee was dat ik die had ook al kreeg ik soms raar bllikken van mensen. Jullie weten nog dat ons twee kapoenen heel slecht luisterden en nu soms nog Wink

Ik nam ook steeds de buggy mee met de auto en dan reed ik met de buggy van school tot aan de auto. Nu niet meer sinds dit schooljaar geef ik hen ook een hand. Ik moest er dan 4 in het oog houden en dat gaf me veel stress. Maar de twee oudsten die vertrouw ik al meer hoor maar toch vind ik het gevaarlijk op straat.

Heb wel met hen afgesproken dat als ze niet luisteren onderweg en ze zouden gaan lopen dat ze dan terug in de buggy moeten en dat meen ik echt.
_________________
Sunny, mama van:
Joey(06/01/2000) en Sarah (23/04/2002)- Axel en Maxim(03/01/2004)

ons hele team

Jessie · Geplaatst: Vr Okt 19, 2007 7:48 pm Onderwerp:

de riempjes vind ik iets tever gaan voor enkel in en uit de auto.
Maar zoals gyt schreef lijkt me haalbaar, alleen heb ik absoluut geen ruime achterbank. Hun stoelen staan al vrij dicht tegen de zetels ervoor.
Maar daar komt betering in.
Muze ik laat ze ook zo stappen voor het huis. Er is een stuk grijs klinker en een stuk roze. Ze mogen enkel op het grijze en dat lukt aardig.
Aan de creche laat ik ze wachten bij hun boekentas op de stoep of tussen mijn benen in aan de deur van de auto.
Maar het is blijven oefenen!! het lukt wel...
_________________
Jessie - mama van Kaat en Tess - "mijn 2 engeltjes" (07/09/05)