Hormonen op Hol

Dubbel · Geplaatst: Ma Mrt 16, 2009 9:47 am Onderwerp: Hormonen op Hol

Hoi iedereen,

Na een lange afwezigheid op het forum, here I am again! - jaja ze leeft dus nog, Dubbel! Had er gewoon de tijd niet meer voor sinds ik weer werk. De dagen vliegen om en zitten propvol van 's morgens tot 's avonds 21u om dan even rustig een paar blz in mijn boek te lezen en vervolgens om 22u ten laatste naar bed te gaan... Sinds mijn bevalling in augustus heb ik het gevoel dat mijn lichaam zich niet hersteld krijgt. De twins met redelijk veel gezondheidsproblemen de eerste maanden, veel ziekenhuisgeloop dus, en een mama die tegen het einde van vorig jaar er bijna helemaal onderdoor zat. Sinds december is het dan ook alsof ik mijn batterij niet meer opgeladen krijg. Ik ben in heel korte tijd heel veel afgevallen en weeg nu ettelijke kilo's minder dan voor mijn zwangerschap. De buitenwereld doet dit af als "amai wat heb jij en chance! 't Is er niet aan te zien dat zij een tweeling gehad heeft! Wat een gelukzak ben jij!" Maar mijn man, die me goed kent, vindt het ook maar niets. Hij ziet me liever ietsje voller en 't is waar, als ik mezelf in de spiegel bekijk en de ribben in heel mijn lijf kan tellen, vind ik het ook niet mooi. Dus probeer ik meer te eten maar niets helpt. Integendeel. Nu val ik al een tijdje niet meer af maar ik blijf wel een echte pannelat. En da's nog niet alles. Ik kamp ook met slaapstoornissen. Nee, 't zijn niet de meisjes die me uit de slaap houden, 't ben gewoon ikzelf. Inslapen lukt goed maar vanaf 4 uur 's morgens gemiddeld doe ik geen oog meer toe. en de tijd die ik slaap, beleef ik ongelooflijke nachtmerries met als gevolg dat ik me elke ochtend verschrikkelijk moe en belabberd voel. Hoewel ik super gelukkig ben met mijn 2 fantastische dochters en een super goed helpende echtgenoot, vraag ik me toch af wat ik in godsnaam moet doen om terug een evenwicht in mezelf te vinden. Ik denk idd dat het hormonaal is en ik zie eigenlijk geen andere reden, maar mijn huisdokter vindt dat niet. Zij heeft een tijdje geleden een bloedname bij me gedaan en daaruit bleek dat ik geen afwijking op mijn schildklier vertoon. Nu heb ik daarnet een afspraak in het universitair ziekenhuis gemaakt om met een "slaapdokter" te praten in de hoop dat die me kan helpen. Want jee, jongens, zonder slaap geraak ik niet gerecupereerd en ga ik me nooit beter en sterker voelen. Is er nog iemand die zulke klachten heeft (gehad)? En wat eraan te doen? Het zou me echt goed doen te weten dat ik hier niet alleen mee zit!

Groetjes en alvast bedankt
Dubbel
_________________
Trotse mama van Alix en Mila, geboren op 7 augustus 2008

katreseke · Geplaatst: Ma Mrt 16, 2009 1:08 pm Onderwerp:

Ik kan mij inbeelden dat je er echt van afziet, maar i.v.m. dat afvallen ... dat zou ik mij ook wel wensen hoor. Nee serieus, ik hoop dat ze er rap achterkomen wat er scheelt, want je voelt je blijkbaar echt niet goed.
Misschien is het iets "onschuldigs" zoals een flinke oververmoeidheid. Misschien vallen al je andere klachten weg, eens je terug beter slaapt. Ik wens je in ieder geval rap beterschap!
_________________

Jipenjanneke · Geplaatst: Ma Mrt 16, 2009 2:21 pm Onderwerp:

(grrr - was beginnen typen aan dit berichtje tijdens de middagpauze, telang met klant gepraat en nu alles kwijt - ik begin dus opnieuw, hopelijk vind ik terug de juiste woorden)

Hier een ex-slapeloze mama (jawel, niet door de kids, die sliepen flink door sinds hun 4m), uren wakker liggen, woelen, keren, draaien, en eens in slaap vreselijke nachtmerries, en wakker om - yep - 4u Embarassed

Heb 3x bloed laten trekken, eerst bij ha, dan bij gyn en onlangs bij homeo. Eerst niks gevonden, ook geen schildklier probleem, maar nu blijkt dus dat ik wel een bijnierprobleem heb (hormonen dus) én ook werkt m'n lever niet zoals 't hoort. Heeft volgens homeo te maken met de stressvolle periode die we (hopelijk voorgoed) achter de rug hebben. Met de aangepaste medicatie, voel ik me sinds een dikke maand een heel ander mens:

In bed kruipen, binnen 't kwartier in dromenland, lekker diep slapen (sorry kids, mama raakt niet meer zo snel uit bed), uitgeslapen gevoel, zelfs als de kids het eens op stelten hebben gezet snachts (nu ja, vervelend blijft het wel Wink

)

En dat te mager zijn: hier ook grote frustratie geweest. Was 5kg lichter na de bevalling dan voor de zw, en ik kreeg er maar niks bij. Ook al at ik. Sinds een klein half jaar komt er wel weer meer bij, maar dat heeft dan ook te maken met mijn werk: hier kan je alle dagen snoepen van de traktaties, en m'n schuif ligt ook vol koekjes... Gevolg: buikje, en weer 4kg erbij! En voel me pakken gelukkiger!

Als je eens wil pmmen, doe dat dan!
_________________
Ann, mama van Tinne en Wouter °09-08-07, en van buikbaby (UD 23-9-2010)
www.draagmama.be en www.doekenhoekje.be
workshops dragen, draagdoeken en draagzakken.

neske · Geregistreerd op: 29 Feb 2008 Berichten: 340

hey Dubbel, goed je weer te horen. Tja hier hetzelfde verhaal (afgezien van het afvallen, hier is het net omgekeerd), de meisjes slapen al heel lang door, ik ga vroeg genoeg slapen en val snel in slaap. Maar dan, nachtmerries (wenend wakker worden of W die me echt wakker maakt omdat ik lig te roepen in m'n slaap) vanaf 3 of 4u elk uur wakker worden, ik val dan wel terug in slaap, maar het lijkt dat ik dan maar 5m slaap en terug wakker lig. Maar ik denk dat het bij mij toch nog mentaal is. Het begint nu wat te beteren, maar ik was ook van plan binnenkort naar de dokter te gaan voor een volledige check-up. Want je raakt idd niet meer uitgerust, ik loop de hele dag rond alsof ik niks geslapen heb.

Ik hoop dat het snel wat beter gaat!

lize · Geplaatst: Ma Mrt 16, 2009 6:01 pm Onderwerp:

Hier hetzelfde probleem hoor ! Ik kan mij niet ontspannen en de slaap ik ook niet vatten lig uren lang te woelen in bed ondanks dat ik zeer moe ben. En de kids slapen voor de moment ook heel slecht. Moest ik weten hoe het allemaal beter kan zou ik het je laten weten .
_________________
Trotse mama van Febe en Iben geboren 24 mei 2OO8

lina · Geplaatst: Ma Mrt 16, 2009 6:07 pm Onderwerp:

hey dubbel,
fijn van je te horen
het spijt me dat het met een minder leuk verhaal is...
Ik heb nooit iets gelijkaardigs meegemaakt dus ik kan je ook geen raad geven. Ik wil je wel veel sterkte wensen want van te weinig slapen kan ik wel meespreken (zieke kinderen) en dat is heel erg slopend.
Neem je iets van medicatie? (Ik weet niet of ze je in december iets voorgeschreven hebben maar van sommige antidepressiva kan je geloof ik ook wel fel gaan dromen).
veel moed ! en hou ons op de hoogte van hoe het met je gaat
Hopelijk levert het slaaponderzoek wat op ...

groetjes
lina

lijntje · Geplaatst: Ma Mrt 16, 2009 9:04 pm Onderwerp:

zou het geen burn-out kunnen zijn? want ik ken iemand en die had ook zo'n symptomen. wat haar goed geholpen heeft was een slaapritueel inlassen. zo dronk zij een kopje thee, nam een ontspannende douche en las dan nog een half uurtje bij gedempt licht in haar boek. nu slaapt zij als een roosje. nachtmerries beteken over het algemeen ook dat je onderbewustzijn dingen moet verwerken van in de dag dus mischien heftige films enzo vermijden...