hangerig - huilerig - humeurig

braca9 · Geregistreerd op: 20 Mrt 2006 Berichten: 7

Totdat onze Bram en Casper 11 maanden waren, dacht ik soms: doe me nog maar een tweeling. Ik zat soms wel te janken als ik doodmoe was en de kinderen lastig, maar dat viel eigenlijk erg mee. Maar sinds hun 1e verjaardag vind ik het leven met een tweeling een stuk zwaarder. Nu gaat er niks meer vanzelf. Het is altijd weer afwachten of ze willen eten, en zo ja, dan is het een enorm geknoei. En ze hangen zo vaak aan me, vermoeiend! Als ik ze verschoon, moet ik ze 5 keer terug op het kussen leggen, pfff. Sinds ik in januari weer ben begonnen met werken gaan ze 3 dagen per week naar de creche. Dat doet hun humeur ook geen goed natuurlijk, maar ben ik effe blij dat ik 3 dagen weg mag! En dan verheug ik me erop om met hen thuis te zijn op vrijdag, en dan valt dat weer zo tegen (zoals vandaag).
Kan iemand me geruststellen en zeggen dat deze fase overgaat?

Evelyn - mama van Bram & Casper (09-12-05)

jakke · Geregistreerd op: 29 Jul 2005 Berichten: 2730 Woonplaats: zonhoven

braca9 dit zijn inderdaad taferelen die verdwijnen,maar het hangt er ook vanaf hoe je er zelf mee omgaat, ik bedoel ermee dat je hun duidelijk moet maken wat kan en niet kan,en jawel ze verstaan het al. je moet laten zien wie de baas is, en durf gerust nee te zeggen.Maar hoe ouder ze worden hoe gemakkelijker ze het gaan hebben,ze zitten nu in een periode waarin ze testen hoe ver ze kunnen gaan,die periode hebben ze wel meerder in hun leven hoor.
ik vremoed dat ze ook aandacht willen van je omdat je ze weg doet,nu wete ik ni of het gedrag op die tijd is beginnen te veranderen,zo ja is het een teken dat ze je liever bij hun hebben ,probeer daarom elke dag als ze flink zijn met hun te spelen of dingen te doen,zijn ze ni braaf er ni op in gaan,na een tijdje hebben ze het door hoor.Ik wet het gemakkelijker gezegt dan gedaan maar geloof me je geniet er meer van erna.
veel succes
_________________
mama van rani (3-10-96 ) robby (30-4-98 ) en roy (30-4-98 )

isarubine · Geregistreerd op: 02 Dec 2005 Berichten: 2182

volhouden het is inderdaad een fase waar ze uitgroeien en snel als je consequent niet ingaat op hun gedram en gehang. Het kan inderdaad een beetje zijn omdat je ze plots naar de opvang doet en ervoor niet maar als je ze beloont als ze lief zijn en negeert als ze zo hangerig zijn , zou dit snel moeten veranderen. Het is inderdaad makkelijker gezegd dan gedaan maar we zijn er allemaal wel op een of ander moment door gemoeten bij de ene was het lastiger dan de andere.
Trouwens stappen je kids al alleen want ook dit kan een reden zijn, ze willen meer vrijheid en kunnen die nog niet nemen dus vragen ze het maar aan jou. Ons Isaline was een veel nijdiger kindje toen ze nog niet kon stappen en sinds ze kan stappen is ze veel liever geworden, ze heeft nog wel eens wat karakter maar dan spreken we alweer over de volgende fase. Niet om je te ontmoedigen maar de terrible two's komen er ook nog aan. Gelukkig is dit de moment dat ze taalvaardiger worden en kan je hen ook veel beter straffen en begrijpen ze nog beter wat ze niet mogen.
Veel moed en lucht gerust je hart maar, daar zijn we voor.
_________________
groetjes,
Isabel;mama van Isaline en Ruben 05-01-2005 en Nicolas 21-11-2007

gyt · Geregistreerd op: 06 Feb 2006 Berichten: 3952 Woonplaats: vlaams brabant

het gaat inderdaad over, maar komt dan weer terug precies. Vooral het luier-gevecht kennen we hier ook (maar hebben we bij Line ook heel erg gehad hoor). Per periode wil dan Lennart weer eens niet blijven liggen, en nu is het Pieter weer. Pampertje verversen is dan ook een echte strijd geworden (vooral omdat Pieter veel sterker is dan Lennart). Volhouden dus maar (en dit weekend ging het weer veel beter). Ik weet wel dat die periode waar ze 'wel willen maar niet kunnen' frustrerend was voor de jongens. Maar dat ging een stuk beter toen ze ontdekten dat ze konden rechtstaan aan de poef, en daarmee de hele living konden rondcrossen (nu nog steeds een favoriet spelletje, maar jammer genoeg ook met de stoeltjes, die dus een hels lawaai maken). Het hangen is hier nu ook troef (de mijne zijn eigenlijk maar twee maandjes ouder dan de jouwe), met een hoop jaloezie bij alledrie als er eentje gepakt wordt. Het zijn mama's-kindjes, alledrie, zal wel een beetje aan mijn bemoederen liggen zeker? Maar ik ben er zeker van dat ze ook daar uit zullen groeien, en ik weet nu al dat ik de dag dat ze niet meer willen knuffelen-fletsen vreselijk zal vinden... dus geniet ik er maar van, ook al heb ik meer dan eens drie kids in mijn armen.
_________________
(meestal) trotse mama van Line (30 aug 2003), Pieter en Lennart (10 okt 2005)

Jessie · Geplaatst: Zo Feb 11, 2007 4:36 pm Onderwerp: RE: hangerig - huilerig - humeurig

Hier is het ook steeds een strijd bij het verversen van de pamper. Ik heb intussen al een stevige maag, want heb er al een paar keer een stevige trap in gehad.
De hangerigheid en het huilen zijn nu minder. Maar soms hebben ze het in zich, maar door even een beetje aandacht te geven gaat het over. Jaloers niet echt, maar deze week moesten we enorm lachen. We zaten in de zetel tv te kijken en Tess valt met een rol op de rug als gevolg en door de schrik huilt ze. Michel neemt haar op om haar te troosten en zet ze tussen ons in de zetel. Nog geen 30 sec erna zien we dat Kaat zich op dezelfe plek op haar knietjes laat vallen. Ze kijkt ons aan en trekt een zielig gezicht en doet van "eeeuuuu". Maw ik ben ook gevallen, ik wil nu ook gepakt worden! Wat een tactiek dat die 2 al kweken!!
_________________
Jessie - mama van Kaat en Tess - "mijn 2 engeltjes" (07/09/05)

muis · Geregistreerd op: 02 Aug 2005 Berichten: 610

:Dwaar heb ik dat nog gezien...... Sad

Kristel · Geregistreerd op: 01 Aug 2005 Berichten: 1793 Woonplaats: Antwerpen

Hihi ze zijn toch slimmer dan we soms denken die deugenieten.
Ja Braca, die periode gaat gelukkig over, ik kan me alleen maar aansluiten bij mijn collega's hierboven !
_________________
mama van Dagmar & Greg
19 maart 2003