eerste keer nachtje weg zonder kids

twinneke · Geregistreerd op: 30 Sep 2006 Berichten: 326

Ik heb voor mijn verjaardag van mijn man een verrassingsweekendje gekregen. Ik ben daar heel blij mee maar...ik weet écht niet of ik mijn kindjes ga kunnen missen!!! Het is al over enkele weken. Mijn schoonzus en schoonbroer zouden op hen passen, maar die hebben liefst dat we hen naar daar brengen. Maar dat zie ik al helemaal niet zitten, ten eerste voor de verhuis en ten tweede: dan zijn ze in een vreemde omgeving, met mensen die ze niet elke week zien en dan nog zonder mama en papa...dat vind ik wat teveel voor hen! Ik weet wel dat ze goed voor hen zouden zorgen, maar toch...zij hebben nog geen kindjes dus ze kennen 'de kneepjes van het vak' nog niet echt. Ik heb altijd gezegd dat ik tijd wil nemen voor mij en mijn man alleen, maar nu het bijna zover is zie ik het toch niet zo goed zitten...Hoe zien jullie dat? Hoe oud waren jullie kids toen jullie hen voor het eerst een nachtje achterlieten? Voor alle duidelijkheid: onze kindjes gaan niet naar een onthaalmoeder of crèche, dus met hen achterlaten heb ik sowieso al geen ervaring!
_________________
Mama'tje van de olijke tweeling Ella en Louise (04-07-2006)

jakke · Geplaatst: Wo Mei 02, 2007 8:21 pm Onderwerp:

je maakt je teveel zorgen ni te veel nadenken en gewoon genieten van de tijd alleen met je man.
De kindjes zullen wel geen problemen maken als ze in een vreemd huis zitten,ze zijn het snel gewoon hoor,en als het echt ni moet gaan,kunnen de oppassers nog altijd naar hun vertrouwde omgeving gaan als je je sleutel aan hun geeft,maar volgens mij gaan ze het beter doen ginder,omdat als ze thuis zijn jou aanwezigheid meer missen.
Wat je wel kunt doen is vanaf nu regelmatig een bezoekje brengen aan de oppassers of beter zij aan jou(is iets gemakkelijker) zodat de kids hun al heel gewoon zijn.
geniet gewoon van het vooruitzicht

die van mij gingen al snel mee met de tante van mij elke vrijdag.
_________________
mama van rani (3-10-96 ) robby (30-4-98 ) en roy (30-4-98 )

muzemans · Geplaatst: Wo Mei 02, 2007 8:27 pm Onderwerp:

Ben geen goede om daar raad in te geven, want heb er niet zoveel last mee om ze bij iemand achter te laten.
Maar zoals jakke zegt: niet te veel zorgen in maken en geniet ervan!

Kristel · Geplaatst: Wo Mei 02, 2007 8:33 pm Onderwerp:

Ik had er in begin ook problemen mee.
Waarom zeg je niet eerlijk tegen je schoonfamilie met welk gevoel je zit en vraag hen gewoon om toch bij jullie te komen?
Laat hen eens meer langskomen en laat hen terwijl jij er bent eens doen met de kids, je kan dan tips geven maar neem het niet over.
En in deze tijd is een GSM de beste uitvinding.
Ga mss niet te ver weg dan voel je mss geruster dat je snel weer thuis bent.
_________________
mama van Dagmar & Greg
19 maart 2003

gyt · Geplaatst: Vr Mei 04, 2007 9:10 pm Onderwerp:

ik kan je heel goed begrijpen twinneke, ben zelf net zo. Eigenlijk ben ik nooit weg zonder dat minstens mijn ventje bij de kids is, en dan komt mijn moeder hem helpen bij ons thuis, of andersom: hij weg en ik thuis. Samen een nachtje weg zonder kids, ik denk echt niet dat het sinds de geboorte van de twin al gebeurd is. En als er opvang moest zijn, was dat ook telkens bij ons thuis... Intussen gaat Line wel al eens ergens logeren, en dus kan ik er net iets beter tegen dat de jongens gaan logeren bij mijn moeder (enkel daar). Alhoewel, er is toch altijd een goede reden nodig (zoals toen Lennart in het ziekenhuis lag, is Pieter een paar dagen meegegaan, of toen mijn ventje pas in de gips lag en ik ziek in bed lag, hebben mijn ouders ze alletwee meegenomen). Dus tja, ik begrijp je dus volkomen. Ik zou dan toch proberen om uit te leggen hoe jij je voelt, en vragen of ze echt niet willen bij jullie in huis komen als jullie weg zijn? En anders zoals iemand voorstelde: de sleutel geven, zodat ze zelf naar daar kunnen gaan als het nodig zou blijken. Dat idee zal je misschien al geruststellen?
_________________
(meestal) trotse mama van Line (30 aug 2003), Pieter en Lennart (10 okt 2005)

sundance · Geplaatst: Za Mei 05, 2007 8:53 am Onderwerp:

Ik begrijp je ook hoor.
De eerste keer dat ze ergens gingen logeren waren ze zeker al bijna 2 jaar en dat was dan bij hun peter. Toen had ik het er heel moeilijk mee omdat ik wist dat ze nogal ondernemend zijn onze kids. Ik heb er zelfs van wakker gelegen de nachten ervoor met de gedachte van dat ze zouden kunnen gaan lopen enz. Ben ook heel moeilijk in het kiezen van een babysit en vertrouw ook heel weinig mensen daarin. Het is ook meestal iemand die naar hier komt als we is weggaan want dan ben ik geruster. Bijvoorbeeld we hebben een extra slotje op de deur enz. Vanaf ze naar school gaan is het wel goed gebeterd en blijven ze ook iedere woensdag bij mijn schooonouders slapen maar hen vertrouw ik ook 100%. Of mijn ouders, mijn schoonbroer en zijn exvriendin en onze axel zijn meter of sarah haar meter zij komen meestal babysitten maar kennen mij al goed en weten dat ik daar heel moeilijk in ben.

Twinneke maar ze kennen jou schoonbroer en zus toch al he?
Dat maakt het al een stuk makkelijker. En ik ben er zeker van dat ze het goed zullen doen en misschien vinden je kids het wel heel leuk. En zoals kristel zei je kan altijd bellen. Meestal hebben de mamas het er moeilijker mee dan de kids.
_________________
Sunny, mama van:
Joey(06/01/2000) en Sarah (23/04/2002)- Axel en Maxim(03/01/2004)
url=http://www.imageposter.com/uploads/get/483524]

[/url]
bestellen bij muzemans

twinneke · Geregistreerd op: 30 Sep 2006 Berichten: 326

bedankt voor de goeie raad. Leuk dat mensen je begrijpen...Ik ga vragen of ze naar hier willen komen.
Ik ben idd ook heel moeilijk wat babysit betreft: laatst kwamen mijn schoonouders babysitten op een avond en toen we thuis kwamen zei ze dat ze wel een paar keer aan de deur was gaan luisteren, maar ze hoorde nooit iets en vond het dan ook niet nodig om binnen te gaan......Ja hallo!! Voor 't zelfde geld lagen ze allebei op hun buik onder hun deken, mag er niet aan denken! Ikzelf ga als ik 's nachts eens naar toilet moet en zeker voor ik ga slapen toch eens kijken of ze wel goed liggen. Dat verwacht ik dus ook van de babysit! Maar ja, als ik dat zeg zal ik weer 'te bemoederend' overkomen zeker!
Ik zou in elk geval veel geruster zijn als ze naar hier kwamen. Onze meisjes zullen wel continu aandacht krijgen, daar twijfel ik niet aan! En dan weten ze misschien ook eens wat beter wat het is, zo'n tweeling in huis Wink

!
_________________
Mama'tje van de olijke tweeling Ella en Louise (04-07-2006)