besef dat de ander er niet is

gyt · Geregistreerd op: 06 Feb 2006 Berichten: 3956 Woonplaats: vlaams brabant

de afgelopen maandag heeft Pieter de hele dag thuis gezeten met zijn oma, omdat hij die impedantiemetrie had (een iets ingewikkeldere ph-metrie) en dus met zijn machine rondliep, met knopjes waar je bij alles op moest duwen: eten, slapen, rechtstaan, stoppen met eten, hoesten,...
Enfin, Lennart was dus de hele dag alleen in de creche geweest, en het is de eerste keer dat ik merkte hoe zeer ze elkaar gemist hadden. Ze waren superblij om elkaar terug te vinden om 17h. Ook gedurende de nacht had ik Pieter bij ons genomen (ik bleef maar schrik hebben dat die kabeltjes rond zijn nekje zouden draaien), en dus was Lennart wakker geworden zonder Pieter. Hij heeft niet geweend ofzo, maar toen hij beneden kwam en Pieter daar terugvond, was het ook weer blijdschap alom, en hadden ze precies vanalles te 'vertellen'. En ik weet het wel, het is juist goed dat ze af en toe een dagje eens niet samen zijn, maar ik vond het toch wel heel ontroerend om te zien hoe blij ze waren elkaar terug te vinden Heart

_________________
(meestal) trotse mama van Line (30 aug 2003), Pieter en Lennart (10 okt 2005)

muzemans · Geplaatst: Wo Jun 20, 2007 9:48 pm Onderwerp:

Is hier ook altijd zo hoor gyt! En idd verhalen dat ze dan te vertellen hebben! In een code die geen mens begrijpt!!!

Kristel · Geplaatst: Wo Jun 20, 2007 10:16 pm Onderwerp:

Vandaag belde de papa mij, of ik al eens met Dagmar alleen was weg geweest. Ons Gregje had vandaag een verjaardagsfeestje, en de papa was met Dagmar naar de kinderboerderij, ze heeft geen second van hem geweken, en was heel de tijd droevig, ze miste Greg.
Gisteren wou Greg aleen in bad en Dagmar brulde moord en brand want zij wou niet alleen ...
Hoewel ze dan toch in apparte klasjes zitten, zijn ze blijkbaar meer aan elkaar gehecht dan we dachten. Hoewel ze altijd achter elkaar vragen en altijd heel veel lol hebben, had ik het niet zo intens verwacht.
_________________
mama van Dagmar & Greg
19 maart 2003

muzemans · Geplaatst: Do Jun 21, 2007 10:07 am Onderwerp:

Dat is zo hé, soms vergeet je het, tot je door van die kleine voorvalletjes eraan herinnerd wordt. Heb precies ook niet de indruk dat het veel afhangt van welke soort tweeling het is. Het is hun soulmate!

Saskia · Geplaatst: Do Jun 21, 2007 10:16 am Onderwerp:

Wij hebben het de allereerste keer gemerkt toen ze een maand of 6 waren en Amaryllis in het ziekenhuis lag met een longontsteking. Op vrijdag mocht ze dan naar huis en toen hebben ze ongeveer een uur naar elkaar zitten kraaien en roepen uit contentement dat ze weer samen waren.
_________________
Saskia, mama van Amaryllis en Camille (20/07/2005)

sundance · Geplaatst: Do Jun 21, 2007 12:42 pm Onderwerp:

Bij ons is dat ook zo met ons twee ventekes, of als de ene effe op de wc zit dan vraagt de andere waar is....
Zelfs al zijn ze geconcentreerd tv aan het zien dan nog schrikken ze als de ene toevallig verdwenen is. Raar he.

Bij mij en mijn tweelingbroer was dat ook toen we klein waren, we maakten dikwijls ruzie maar konden elkaar niet missen. Das raar he
_________________
Sunny, mama van:
Joey(06/01/2000) en Sarah (23/04/2002)- Axel en Maxim(03/01/2004)
url=http://www.imageposter.com/uploads/get/483524]

[/url]
bestellen bij muzemans

gyt · Geplaatst: Do Jun 21, 2007 3:45 pm Onderwerp:

toen Lennart in het ziekenhuis lag, hebben we daar bij Pieter eigenlijk niet erg veel van gemerkt. Ik heb ook de indruk dat het vooral Lennart is die achter zijn broer zoekt, en minder omgekeerd. Zal zijn angstige aard zijn zeker?
_________________
(meestal) trotse mama van Line (30 aug 2003), Pieter en Lennart (10 okt 2005)