angst

mia · Geplaatst: Za Apr 18, 2009 9:12 pm Onderwerp: angst

Hallo,
ons kindjes zijn nu 20 maand, en beginnen last te krijgen van enorme angsten. Vooral Hannah dan, Thomas heeft er (voorlopig) minder last van, maar hij is dan in dit soort zaken ook altijd wat later dan Hannah, dus het zal wel nog komen. Is dit typisch een leeftijd voor het ontwikkelen van ansten?
Bij Hannah is het zo erg dat ze niet meer buiten durft komen. Ze is enorm bang van honden. Ik weet niet waarom, want in onze directe omgeving is er niemand die een hond heeft. Maar in ons buurt zitten er wel veel honden, dus van zodra ze er eentje hoort blaffen (bijna altijd dus), is ze in paniek en durft ze niet meer buiten. Zelfs binnen is ze nog bang.
Sinds een paar dagen heeft ze nu ook schrik van haar eigen schaduw.
Ik heb al duizend keer gezegd dat die honden niet in onze tuin kunnen komen (is volledig ommuurd), maar dat helpt dus duidelijk niet, want het wordt met de dag erger.
Heeft er iemand tips hoe we hier het best mee kunnen omgaan?
Ik heb eens gelezen dat je de angst niet mag minimaliseren, dus ik let erop van haar niet te negeren, en niet te veel te forceren, maar ik kan toch moeilijk heel de tijd met haar op mijn arm lopen als we buiten zijn?
_________________
mama van Hannah en Thomas (5 augustus 2007)

double fun · Geregistreerd op: 17 Mrt 2008 Berichten: 363

Niet gemakkelijk hè, kindjes met angsten.

Het is ook moeilijk om een advies te geven, want elk kindje reageert natuurlijk anders.

Mijn advies is om haar angst inderdaad niet te negeren, of te minimaliseren, maar vooral ook uit te kijken dat je de angst niet groter maakt. Door bijvoorbeeld altijd te zeggen dat er in de tuin geen hondjes kunnen komen, kan ze het idee krijgen dat de hondjes inderdaad heel eng zijn en dus gelukkig niet in de tuin kunnen komen.

Misschien is het beter om juist boekjes met hondjes te bekijken of op straat haar rustig neer te zetten als er ergens een hondje (ver weg) loopt en hier positief op te reageren 'ah kijken eens wat een lief hondje daar loopt' en haar heel positief te bekrachtigen als ze rustig blijft staan. Als ze dat nog niet durft, dan kun je haar op je arm houden en haar gewoon naar het hondje laten kijken en er een positieve opmerking over maken. Of misschien kun je eens iemand uitnodigen met een hondje en er mee gaan wandelen. Als ze ziet dat jij het niet eng vindt, neemt ze dat gedrag misschien gemakkelijker over.

Op die manier voorkom je dat ze echt vermijdingsgedrag gaat ontwikkelen voor honden.

Niet gemakkelijk hoor, succes ermee.
_________________

christa · Geregistreerd op: 22 Jan 2008 Berichten: 155

Ik kan alleen maar aansluiten bij wat double fun schrijft. Niet negeren en er op een positieve manier mee omgaan, geleidelijk aan zal de angst wel beteren. Ze gaat niet altijd weg (onze grootste dochters (nu 11 en 9 jaar) hebben nog altijd schrik voor honden), maar 't wordt wel terug normaal.
_________________
moeder van een zoon, twee dochters en de tweeling Sofie en Sarah

Jipenjanneke · Geplaatst: Zo Apr 19, 2009 9:07 pm Onderwerp:

Tinneke heeft hier ook al een tijdje angst van honden, bij oma is er een grote hond, maar die zit altijd in zijn hok als wij daar zijn, maar zelfs als ie tegenwoordig blaft is ze bang. Wouter die moet je dan gaan tegenhouden, die zou bij in 't hok kruipen Rolling Eyes

Ik had ook gelezen dat je 't best hun angst voor 'echt' aanneemt, en hen tegelijkertijd laat zien hoe ze ermee om kunnen gaan. Ik denk dat er ook wel leuke kinderboekjes over bestaan.
_________________
Ann, mama van Tinne en Wouter °09-08-07, en van buikbaby (UD 23-9-2010)
www.draagmama.be en www.doekenhoekje.be
workshops dragen, draagdoeken en draagzakken.

iris · Geplaatst: Ma Apr 20, 2009 12:33 pm Onderwerp:

Hey Mia, ik ken het hier ook de angsten, bij ons vooral Kioni.(vooral van kleine beestjes en zeker de stofzuiger!!) Het is soms enorm moeilijk en ik kan je daar ook echt geen raad in geven want elk kind is ook anders. Maar hoop zeer erg dat het snel terug over gaat bij je kindjes(vooral bij Hannah als ze het zo erg heeft).
Groetjes Iris
_________________
groetjes Iris, mama zoontje Kjento 24/10/2000
en dochtertjes Kioni & Kaori 08/09/2007

Cathje · Geplaatst: Zo Mei 10, 2009 9:12 pm Onderwerp:

Herkenbaar hier... we hebben zo'n tunnel in de ikea gekocht. Kato vind dat zalig en kruipt er echt heel graag door. Maar ons Julie is er ZO bang van dat ze zelfs begint te huilen, vast te klampen aan mama en te trillen als Kato er doorkruipt. Ik probeer dan te laten zien dat Kato niet weg is en probeer er soms kiekeboe door te doen, maar niets helpt. Voor diertjes is het dan weer omgekeerd, Julie zot van en Kato bang vogeltje.

mayake · Geregistreerd op: 05 Mei 2009 Berichten: 21

hier ook, ons tess die heeft dat ook erg met honden, maar het gekke van al is dat we zelf een hond hebben Smile

ze is er niet bang van maar als ze een keer te veel blaft (gelukkig gebeurt dit niet vaak) dan zit ze in mene nek, of als ze te veel honden uit de buurt hoort blaffen dan moogt ge uw klok erop gelijk zetten dat ik een aantal nachten een angstmeisje heb. nu heeft ze ook enorme angst van insecten (waarover ik al eens iets had geschreven) en hebben dt zo opgelost, door proberen (in hoeverre dat zo'n 3jarige dat kan begrijpen) dat vliegen en bijtjes nodig zijn voor bloemen en bomen te hebben. nu waren we vorig weekend bij de quick gaan eten en nu kregen ze zo'n vangnetje en potje om spinnen, insecten... te vangen en te bekijken, en dat hadden we dus beloofd, dat als er nog eens een vlieg was we die in een potje zouden vangen en laten zien, dus kwam dit geschenkje wel van pas, en het was gisteren van dat! en ze durfde eerst het potje nog niet vasthouden maar daarna heeft ze het vliegje (lees=potje) geaaid en hebben we het samen buiten vrij gelaten:-)
dus idd positief zijn, zeker niet negeren en een leefbare oplossing zoeken voort probleem voor beide partijen.

veel succes
_________________
mama van 4 kapoenen!!!