3de kindje na een tweeling ?

Leeuwie · Geregistreerd op: 16 Jun 2009 Berichten: 23 Woonplaats: Waregem

Hoi,

laat ik me eerst even voorstellen : ik ben een 34-jarige mama van 2 schattige dochtertjes van 2 jaar 2 maand.
Ook al zijn onze dochtertjes nu volop in de peuterpuberteit en is het soms zoooo lastig, toch zou ik een 3de kindje stilaan zien zitten.
Mijn man wil hier echter niets van weten.
'Je weet maar nooit dat het wééér een tweeling wordt, dan hebben we er onmiddellijk 4 ...'
'En dan de praktische kant...'
Ik word er zo triest van, wetende dat ik maar 1 zwangerschap heb gehad en dat er geen meer volgt. En dat ik alle fases van onze kindjes maar 1 keer zal meemaken.... Sad

(((((((((((

Zijn er mensen die zich hierin herkennen of die hun ervaringen met een derde kindje na een tweeling willen delen ?

Alvast bedankt.

Leeuwie

Jipenjanneke · Geplaatst: Di Jun 16, 2009 9:58 am Onderwerp:

Lijkt alsof ik dit schreef Wink

er is hier al ergens een topicje over, en er zijn hier genoeg mama's die na een twin toch voor een 3de gegaan zijn. Hier is m'n man voorlopig ook niet te overhalen voor een 3de (ook al omdat er hier reële kans is op een 3+4de), ik wacht gewoon nog even. Ik laat hem wel duidelijk weten hoe mijn gevoelens hieromtrent zijn.
_________________
Ann, mama van Tinne en Wouter °09-08-07, en van buikbaby (UD 23-9-2010)
www.draagmama.be en www.doekenhoekje.be
workshops dragen, draagdoeken en draagzakken.

gwentje · Geplaatst: Di Jun 16, 2009 11:19 pm Onderwerp:

Hier ook het zelfde verhaal. Ok de twins zijn nu nog heel klein ze worden net een jaar, maar toch zou ik terug willen proberen voor een derde. Ook al omdat het bij mij heel lang duurt voor ik zwanger ben (vorige keer hulp van hormonen). Maar mijn man word zeer nerveus als ik hierover begin. toch blijf ik hopen, je weet nooit dat hij nog van gedacht veranderd.
_________________
sinds 25 juni 2008 de trotse mama van Arwin en Aaron!!!!!!!

katreseke · Geplaatst: Wo Jun 17, 2009 6:41 am Onderwerp:

Ik voelde mij ook zo. Ik wou eigenlijk altijd maar 2 kindjes, maar na de tweeling vond ik het toch zo spijtig alles maar 1 keer meegemaakt te hebben. Dus zijn wij voor een derde gegaan toen de twins 7 maand oud waren. Ik dacht dat het wel maanden ging duren tot ik zwanger was, maar ... ik was onmiddellijk zwanger. Achteraf gezien wat te rap, maar nu zijn we toch zo blij met onze 3 meisjes die mooi samen opgroeien.
Ik heb (in tegenstelling tot met de tweeling) enorm genoten van de babytijd van mijn 3e dochter. Echt zalig om maar 1 baby'tje tegelijk te hebben hoor!
Ga er voor! Ik kan het je enkel aanbevelen om nog voor een derde kindje te gaan. Ok, het wordt NOG drukker thuis, maar ik ben toch zo blij dat wij voor een 3e gegaan zijn.
_________________

gyt · Geplaatst: Wo Jun 17, 2009 1:04 pm Onderwerp:

al werkten wij omgekeerd, wij wilden nog voor nummertje vier gaan na de tweeling hoor. Jammer genoeg waren er complicaties bij mij zodat ik het nu niet meer aandurf.
Maar hier zijn voorbeelden genoeg van mensen die het je al voordeden hoor! Het is idd een heel verschil, om er maar eentje te hebben per keer...
_________________
(meestal) trotse mama van Line (30 aug 2003), Pieter en Lennart (10 okt 2005)

Leeuwie · Geplaatst: Wo Jun 17, 2009 1:07 pm Onderwerp:

Hier ben ik nog eens...
Bedankt voor jullie reacties !
Intussen heb ik ook de vroegere reacties op dit onderwerp eens gelezen en mijn gevoel is er alleen maar sterker door geworden.
Enige probleem is : je moet er met zijn tweetjes achter staan...

Eigenlijk zijn er een aantal dingen in mijn zwangerschap/bevalling mislopen, waardoor ik nu dat gevoel heb, denk ik.
Ik ben 1 maand te vroeg bevallen, na de maand voordien in het ziekenhuis te hebben doorgebracht (met weinig bezoek wegens nog geen baby's enz).
Ik heb geprobeerd om natuurlijk te bevallen, maar door de stress is mijn dochtertje een 'sterrekijker' geworden, waardoor een spoedkeizersnede nodig was.
Het ergste moest toen nog komen : toen de kindjes pas geboren waren heb ik ze niet eens gezien (laat staan vastgenomen)!!!
Zo gezegd omdat ik te zwak was (overgeven enz)?!
Ik ben dus bevallen om 21 u en heb pas mijn kindjes gezien om 7.30 u Crying or Very sad

Gevolg : in het begin geen moederband, net alsof het vreemde kindjes waren.. en nu, na 2 j, nog steeds dromen 's nachts over baby's die uit mijn handen glijden enz.
Mijn man begrijpt dit niet, hij zegt : 'nu heb je intussen toch wel al die band 'en 'je moet dat allemaal achter jou laten, het is nu eenmaal gebeurd...'

Vandaar dat ik zoooo graag een 3de kindje wil, om deze gebeurtenis nog eens mee te maken, en dat liefst op een gelukkigere manier...
Mijn man vindt het egoïstisch om omwille van deze reden nog een kind op de wereld te zetten.
Maar er zijn nog zoveel meer redenen : alles nog 1 keer meemaken, me ditmaal meer kunnen bezighouden met 1 babytje, eens met de buggy op stap kunnen gaan (met 1 kindje), dingen die ik allemaal zowat gemist heb....Het idee dat het dit keer een zoontje zou kunnen zijn (ik heb al 2 dochtertjes) speelt ook een heel klein beetje mee.

Zijn er hier nog mensen die soortgelijke toestanden rond de bevalling meegemaakt hebben ?

Leeuwie

gwentje · Geplaatst: Wo Jun 17, 2009 4:53 pm Onderwerp:

hallo

bij mij verliep de bevalling en de kraamdagen ook niet zoals je het voorstelt hoor. Ik heb wel niet zo lang voor de bevalling in het ziekenhuis gelegen, een dag of 10 maar, maar toch was het lang genoeg aangezien ik ook bijna geen bezoek had en mijn man ook niet veel kon komen. De bevalling was zeer stressvol, hartslag van de kindjes viel altijd maar weg, alles stond klaar voor een spoedkeizersnede maar gelukkig zijn ze via de normale weg gekomen wel met wat hulp maar toch. Ik had echter veel bloed verloren en de kindjes moesten naar een couveuse. Toen ik ze eindelijk mocht bezoeken zeiden ze dat ik nog moest wachten omdat er geen plaats was bij de neonatologie omdat het daar net bezoekuur was en ik met mijn bed niet binnen kon. Het heeft ten slotte 5 uur geduurd voor ik ze te zien kreeg of iets te horen kreeg van ze.

Dat is natuurlijk ook een van de redenen waarom ik zo graag nog een derde wil. Zoals je zei om het allemaal eens mee te maken (hopelijk) op een normale manier, goeie bevalling zonder complicaties, kindje bij me op de kamer. Het is natuurlijk niet de hoofdreden maar het speelt toch mee.

En terwijl ik eerder zei dat mijn man niet zo opgezet was om nog een derde kindje te krijgen, voor hem zijn vierde want hij heeft al een kindje, heb ik hem toch kunnen overtuigen. Hij zei ok we gaan ervoor maar nog 1tje he en dan stop. Haha stel je voor dat het er weer 2 zijn ( nee ik vind het wel leuk onze twins maar nog een twin dat zie ik toch niet direct zitten hoor). Dus hier gaan we weer.

groetjes
_________________
sinds 25 juni 2008 de trotse mama van Arwin en Aaron!!!!!!!