3de kindje na een tweeling ?

SaarB · Geplaatst: Do Jun 18, 2009 11:54 am Onderwerp:

ja, elk verhaal is echt wel anders hé... je weet nooit hoe een zwangerschap/bevalling/baby(s) zal zijn... zo zijn W&W voor een tweeling echt zwaar (tot nu toe hé)... terwijl vrienden van ons één kindje hebben waarmee ze heel wat moeilijkheden hebben qua groei en gewicht enz... geen enkel kind is er ééntje volledig 'uit de boekskes'...

we zullen er allemaal wel nog veel over moeten denken/voelen/praten... voor we een beslissing kunnen nemen...
maar t is alvast goed dat we hier es van gedachten kunnen wisselen hé... Smile

_________________
mama van twee schatten van jongens Wietse en Wout , ° 30 september 2008

twinneke · Geregistreerd op: 30 Sep 2006 Berichten: 283

Niet al te veel over de praktische kanten nadenken...'t moet haalbaar zijn natuurlijk, maar ik vind persoonlijk het gevoel veel belangrijker!!
_________________
Mama'tje van de olijke tweeling Ella en Louise (04-07-2006)

Jessie · Geplaatst: Do Jun 18, 2009 8:30 pm Onderwerp:

Ik wou ook nog wel een derde kindje, maar nu Kaat en Tess bijna 4 zijn, hoeft het zo niet meer, al ben ik soms wel jaloers op iemand met een derde kindje.

Wij hebben er lang over nagedacht of we voor een derde gingen, maar we wilden zeker zijn dat het geen 3 en 4 zou worden. (ik wou ook dat ze qua leeftijd kort bij elkaar zouden liggen)
En gezien onze meisjes 1eiige zijn, is er dus geen voorspelling mogelijk.
We stonden wel vlak voor onze verbouwingen en ons huis aanpassen was niet meer haalbaar (ik weet het: alles kan, maar toch ik zag het niet zitten)
Ik heb na een tijdje ook wel ingezien dat ik eigenlijk ook wel wat egoïstisch was, in die mate dat ik gewoon wou weten wat het was om zwanger te zijn van 1 kindje en eens voor maar 1 baby te moeten zorgen,...

Wij hebben dan samen besloten er niet meer voor te gaan en ben er nu wel blij om! Kaat en Tess tellen nl voor 4!!!

Ik zeg nooit nooit, maar hier ben ik wel zeker van, het is iets dat je samen beslist en dat hebben wij samen gedaan, ook al hebben we beiden lang getwijfeld.
_________________
Jessie - mama van Kaat en Tess - "mijn 2 engeltjes" (07/09/05)

Double Trouble · Geplaatst: Vr Jun 19, 2009 11:56 am Onderwerp:

Na onze meisjes wou ik ook vrij snel weer zwanger zijn. Ik heb een droom van een zwangerschap gehad van hen (op 9 weken gestopt met werken en dus heel veel tijd en rust) en hen zonder enige problemen kunnen dragen tot 38 weken.
De meisjes waren 1 jaar toen ik opnieuw zwanger was. Er zou dus een leeftijdsverschil van 20 maanden zijn.
Helaas is ons kleinste 2 maanden te vroeg geboren en heeft zij 3 maanden op neonato gelegen. De band met haar was er niet direct. De tweeling hebben ook op neo gelegen maar enkel op de warme kamer en we mochten alle zorgen zelf doen. Met Lyna was dat helemaal anders.
Bij haar mochten we enkel toekijken en ze 1x per dag even vasthouden.
In het begin dan toch. Naarmate ze groter en sterker werd werden wij meer betrokken bij de verzorging mochten we meer zelf doen.
Dat was voor ons een vreselijk zware periode. Twee kleintjes van 18 maanden en zoveel mogelijk bij je kleinste meisje wilen zijn, makkelijk was anders.
De eerste weken met Lyna thuis was zalig. Ze was een tevreden, flinke baby en na 2 weken thuis te zijn sliep ze door. Maar er liepen er natuurlijk nog andere 2 rond en de papa is vaak weg van huis voor z'n werk waardoor alles op mij komt. Ik heb persoonlijk toch meer van de tweeling genoten dan van onze kleinste,gewoon omdat de zussen zoveel aandacht opeisen.
Van de zwangerschap heb ik ook veel minder genoten ook door het feit dat er nog 2 rondliepen en aandacht nodig hadden.
Voor we het goed en wel beseften was ze dan ook geboren,onze kleinste.

Ik heb zeker geen spijt van ons 3de dochter. Ook al heeft ze zo soms haar kuren de laatste tijd,het is een schatje. Als ze lacht smelt je weg...
Maar als ik toen wist wat ik nu weet had ik misschien toch liever een jaartje langer gewacht.
_________________
Tessa, mama van Cara,Nomi (°15/03/07) en Lyna (°24/09/0 Cool

ChristelDepaepe · Geplaatst: Vr Jun 19, 2009 1:08 pm Onderwerp:

Waw dames! Het gaat hier over een eenlingetje verwennen enzo... Wel, mijn vriend en ik wilden maar 1 kindje in totaal om lekker te verwennen en alles te kunnen geven wat zijn hartje verlangt.
De eerste echo was voor ons zeker niet gemakkelijk toen we hoorden dat het er twee waren...
Dus hier ZEKER GEEN DERDE meer!
Ik ben gewoon jaloers op eenlingenmama's. Die kunnen veel meer genieten dan ik van hun kleintje , dat is gewoon zo, en da mis ik verschrikkelijk.
De meeste hier op 't forum schrikken wel eventjes dat er twee kids op komst zijn en nemen er vlug vrede mee en zijn kweetnieoecontent, maar van mij heeft het zeker 4 maanden geduurd vooralleer we er vrede mee konden nemen. Nachten heb ik gehuild omdat er twee baby's op komst waren... Mijn droom was aan diggelen.

Pas op, ik zou ze voor geen geld van de wereld willen missen en zie ze doodgraag en ik probeer zoveel mogelijk te genieten van de kids! Zij verdienen alle aandacht van de wereld. Zij hebben er tenslotte ook niet voor gekozen om met twee te zijn Smile

(de natuur daarentegen heeft anders beslist Laughing

)
_________________
Christel, mama van Ferre & Aaron ° 2 mei 2008

mia · Geplaatst: Vr Jun 26, 2009 7:52 pm Onderwerp:

Hmm,
herkenbare verhalen. Ik verlang ook al een tijdje naar een derde kindje. En 't wordt precies erger en erger. En natuurlijk is er in onze vriendenkring om de haverklap iemand zwanger.
Maar G. ziet het (nog) niet echt zitten. Ik denk dat hij vooral schrik heeft dat hij niet meer zo veel gaat kunnen/mogen fietsen, en dat we onze levensstijl wat meer gaan moeten aanpassen (financieel dan). Ik vind dat eigenlijk niet zo'n goeie redenen, want hij gaat nu ook al veel sporten, en dan zit ik toch ook alleen thuis, denk nu dat dat voor mij niet veel uitmaakt of ik er dan twee rondlopen heb of drie. Kan mij ook moeilijk inbeelden dat hij meer thuis zou blijven moesten we er drie hebben. En financieel, tjsa, tegen dat het derde er zou zijn, zou de tweeling al naar school gaan, dus da's toch al een stuk goedkoper. Bovendien heb je dan weer meer kinderbijslag. En gaat ons loon toch sowieso nog stijgen de komende jaren, dus ja. G. heeft zo iets van wachten tot we een deftige opslag krijgen. Maar als je weet dat het voor Thomas en Hannah meer dan een jaar doktersvisites gekost heeft tegen dat ik zwanger was, heb ik persoonlijk echt wel geen zin om daarop te wachten (zeker in de huidige crisis, opslag kan nog wel een hele tijd op zich laten wachten...)
Nu ja, de beslissing zal toch heel binnenkort genomen moeten worden, want ik wil zeker geen vier jaar of meer tussen de tweeling en een eventueel derde. Ik zou dolgraag een derde hebben, maar heb wat schrik dat dat zich altijd alleen zou voelen, dus vandaar dat ik er zeker niet te veel tijd tussen wil. Aan de andere kant hebben we het wel heel goed met z'n vieren ook. Dus in die zin begrijp in z'n standpunt ook wel. Tsja, we zien wel. Ben nu toch net van werk veranderd, dus nu direct zwanger zijn is toch geen optie (proefperiode van zes maand ;>)
Wordt (hopelijk positief) vervolgd!
_________________
mama van Hannah en Thomas (5 augustus 2007)

Hermanus · Geplaatst: Ma Aug 17, 2009 10:26 am Onderwerp:

mijn drang naar een derde wordt ook steeds groter en groter. vooral ook om een tweede keer zwanger te zijn en eens te kunnen genieten van 1 baby.
maar ik krijg mijn man absoluut niet overtuigd en hij het allemaal goed in balans nu, elk 1 kind om voor te zorgen als je ergens naar toe gaat, wat als de nieuwe baby steeds uit de boot valt en steeds alleen moet spelen.

moet eerlijk zeggen dat ik daar ook wel een beetje bang voor ben , want een tweeling heeft toch die extra speciale band met elkaar dat ze met het 3de kindje niet zullen hebben. pffff, moeilijk !
_________________