Wie geeft er me wat moed?

Ann De Coninck · Geregistreerd op: 07 Feb 2008 Berichten: 5

Bedankt voor de vele reacties, die toch wel deugd doen.

Vandaag geen diarree meer te bespeuren, maar wel nog die verschrikkelijke krampen... Ze hebben het wel niet na elke voeding, ben het eens beginnen bijhouden en opschrijven. Ik durf op de duur ook niets meer veranderen, want ze reageren steeds zo heftig op een verandering.

Robbe sliep vorige week 2 dagen goed door (7uurtjes), Lotte 1 maal 6 uurtjes, dus het begint wel denk ik. Maar door die diarree hebben we gisteren de voeding moeten halveren (om hun maagje te laten rusten, want het zou wel eens buikgriep kunnen zijn, omdat ze het allebei hadden), vandaag 4 schepjes en morgen terug 5 schepjes. Met als gevolg dat ze er deze nacht terug om de 3,5 uur waren... Pfff Ik heb gans de nacht de voedingen gegeven en normaal geeft mijn vriend ze dan 's morgens (zodat ik wat langer kan slapen), maar die werd opgeroepen door zijn werk, dus kon ik er toch uit...

HOe doen jullie rakkers het qua ontwikkeling? Mijn dollekes zijn 4 weken te vroeg geboren, dus (volgens Kind en Gezin) zouden ze normaal gezien ietsje achter moeten zitten in hun ontwikkeling, maar dat blijkt bij mijn 2 rakkertjes niet het geval. Ze heffen allebei hun hoofdje al mooi op, volgen met hun oogjes en af en toe kan er al eens een veelbetekend lachje af... Doen jullie kindjes al iets anders? Ik kijk zo naar de tijd uit dat ze beginnen spelen enzo. Jullie ook?

En dan had ik nog een vraagje: slapen jullie kindjes nog veel overdag? Hoeveel uur zijn ze al wakker. Ik vind dat mijn kindjes nog redelijk veel slapen, dat is teken dat ze het nog nodig hebben zeker? Soms probeer ik ze wat wakker te houden, in de hoop dat ze 's nachts dan wat langer slapen... Hoe doen jullie dat?

Groetjes

Ellen · Geplaatst: Wo Sep 03, 2008 1:53 pm Onderwerp:

Hallo

Heel herkenbaar hoor. Hier waren de eerste maanden ook behoorlijk zwaar en enkele weken terug ben ik ook eventjes in een zwart gat gevallen omdat ik helemaal op. Ik herinner me avonden dat ik doodop was en huilend naar mijn man belde op zijn werk omdat ik het niet meer zag zitten toen ze allebei een huilconcert gaven. Ik was echt bang om met hun alleen te zijn ’s avonds omdat het dan meestal van dat was. Natuurlijk was en ben ik doodgelukkig met mijn kindjes maar eerlijk het is soms echt wel zwaar geweest maar ik durfde dat niet toe te geven omdat iedereen er maar op bleef wijzen dat we dankbaar moeten zijn voor onze kindjes en dat een tweeling toch zo leuk is (wat uiteraard ook zo is maar je begrijpt me wel hé). Ik gaf tot voor kort ook borstvoeding en dat vond ik ook best vermoeiend. In het belang van ons gezin en mijn gezondheid ben ik er met spijt in het hart mee gestopt.

Nu de laatste 2 weken is het wel erg verbeterd. Ze zeiden me altijd dat de meeste kindjes rond 3 à 4 maanden rustiger worden en dat blijkt nu wel. Ze huilen minder zonder reden, ze laten vaker tussen de voedingen waardoor ik al wat meer kan rusten en andere dingen kan doen. Mijn zoontje had ook veel last van krampjes. Blijkbaar was hij heel gevoelig voor bepaalde dingen die ik at of dronk. ik moest maar iets met prik drinken en het was prijs en door te letten op wat ik at werd het wel beter Mijn dochtertje is van nature heel actief en huilt wel vaker dus haar hoor ik wat meer maar hier thuis kan ik al wat beter tegen dat huilen en kan ik dat al even van me afzetten terwijl in het begin ik meteen naar haar toe holde bij de minste kik. In het begin kon ik ook niet tegen dat gehuil en op internet las ik dan dat het onverantwoord was je kind te laten huilen dus voelde ik me een slechte moeder als ik dat wel deed maar nu heb ik ingezien dat het niet zo erg is als je zeker weet dat ze om niets huilen en je vaak gaat kijken of alles ok is. Mijn dochtertje heeft zo dagelijks haar huiluurtje en zelfs als je haar oppakt blijft ze doorgaan dus wat doe je dan hé? Na een halfuur valt ze meestal als een blok in slaap.

Daarstraks was ik nog bezig met mijn man over het feit dat het nu echt wel veel rustiger en ontspannender is geworden. Je leert de kindjes ook beter kennen en je zal op de duur minder beginnen stressen. Probeer ook over je gevoelens te praten. Dat was een fout die ik heb gemaakt, ik durfde niet "klagen" maar als het je even te teveel aan het worden neem dan iemand in vertrouwen of kom dan desnoods het hier even van je afschrijven, hier weten ze maar al te goed wat je bedoeld en je voelt je achteraf een stuk beter als je je hart hebt kunnen luchten.

Maar mijn ervaring is dus dat het echt wel betert na die eerste maanden. Kop op! Je slaat je er zeker wel door en ik ben er van overtuigd dat je een super mama bent voor je kindjes!

Liefs, Ellen
_________________

Ellen · Geplaatst: Wo Sep 03, 2008 1:59 pm Onderwerp:

Qua ontwikkeling zitten die van ons ook al vrij gelijk met een eenling (ze zijn ook een maand te vroeg geboren). Op 2 maand konden ze ook al goed hun hoofdjes opheffen, naar ons kijken en rond die tijd zijn ze ook beginnen lachen. De kinderarts zei ons ook dat we een maand moesten aftrekken qua ontwikkeling maar ben toch blij dat ze het zo goed doen.

De kindjes slapen overdag wel nog vaak (zijn nu 3 maand) Mijn zoontje al wat meer dan mijn dochter die wat actiever is. 's morgens rond 8-9 uur eten ze. Daarna zijn ze 1 à 2 uurtjes wakker en dan slapen ze tot de volgende voeding rond 12 à 13u. Daarna zijn ze weer een uurtje wakker en dan slapen ze de rest van de namiddag, tot 18u ongeveer maar ze worden dan soms wel even wakker tussendoor. 's avonds zijn ze altijd wel lang wakker, zo'n 2 à 3u en dan vallen ze uiteindelijk als een blok in slaap, meestal sliepen ze dan 6-8 uur maar ik ben ze nu beginnen wakker maken voor wij zelf gaan slapen en geef ze dan wat ze willen eten om het doorslapen 's nachts te bevorderen en dat begint toch te lukken.
_________________

Ann De Coninck · Geregistreerd op: 07 Feb 2008 Berichten: 5

Hey Ellen,

Tis raar maar ik vind jouw verhaal zo gelijk lopend met het mijne... Enkel dan dat onze kindjes nog maar 2 maand zijn, dus een maandje jonger.

Ook mijn dochtertje is enorm actief en vraagt veel aandacht. Mijn zoontje daarentegen, is de kalmte zelve. Hij huilt enkel als hij honger heeft of krampjes.

Ik heb ook borstvoeding gegeven, ik heb het enkel "maar" 7 weken volgehouden. Sinds ik daarmee gestopt ben, voel ik me toch iets fitter. Nu geef ik flesjes en het is echt zoeken waarmee ze het beste zijn.

Ik leef dus op hoop...nog 3 weken en ze worden ook 3 maand.. Kan dus al beginnen aftellen. Ik denk ook wel dat het zal beteren als ze iets meer gaan beginnen doen en kunnen. Lotte is soms echt gefrustreerd omdat ze nog zo weinig kan, bijgevolg is ze alles na een kwartiertje beu en gaat die sirene weer af...

Ook de voedingstijden verlopen krak hetzelfde! Eten om 8u 's avonds, wakker maken rond 11u-12u voor hun laatste flesje en dan laten slapen... Robbe heeft reeds 2 nachten 7 uur geslapen en Lotte al 1 nacht 6 uur. (de laatste dagen was het iets minder succesvol omdat ze beiden diarree hadden, buikgriep, dus moest ik overdag hun voeding wat minderen, met de honger als gevolg natuurlijk) Dan 's morgens geef ik ze samen om 8u-9u eten en dan zijn ze er terug rond 12u en dan 4u.

Ik ga me toch eens beginnen oefenen op het laten wenen, want tot hiertoe lukt me dat niet goed... Word er inderdaad zenuwachtig van en jaag me dan op in de momenten dat ik er alleen voor sta.

Ik zal erdoor moeten zeker he? Maar het doet deugd te horen dat het betert...