Bubbel-gevoel

Dubbel · Geplaatst: Za Jul 19, 2008 10:31 pm Onderwerp: Bubbel-gevoel

Hoi allemaal,

Ik vroeg me af of jullie net als ik in de laatste weken voor de bevalling een zeer sterk "bubbel gevoel" hadden? Ha, ik hoor jullie al : what the hell is that? Ik heb ontzettend het gevoel als of ik helemaal in mezelf keer. Een beetje op mijn eigen planeet, weinig te zeggen in het algemeen en vrij afwezig. Mijn man en ik zijn best wel grote kletskonten maar op de laatste tijd komt er bij mij niet veel meer uit. Ik zit maar wat voor me uit te dromen, gelukkig weliswaar maar mijn man begrijpt er niets van en voelt zich soms lichtjes afgewezen (ter info : hij is wel ne héle gevoelige hé)
_________________
Trotse mama van Alix en Mila, geboren op 7 augustus 2008

San · Geplaatst: Zo Jul 20, 2008 10:06 am Onderwerp:

Ik heb dat ook gehad, en eigenlijk zelfs nu nog veel meer sinds de kinderen er zijn. Soms kan ik gewoon uren voor me uit zitten kijken zonder al te veel te zeggen maar mijn partner vindt dat niet zo erg (die is al blij als ik eens zwijg zegt ze altijd Wink

)
Ik wijt dit aan het' moedergevoel'. Als de kindjes er zijn zal je wel zien wat ik bedoel. Hoe zwaar het ook soms kan zijn, het feit dat je mama bent verandert toch wel je ganse instelling. Ik zou hen de wereld willen geven en voor mezelf niks houden, als je begrijpt wat ik bedoel.
En ja, ook een relatie verandert hé, maar dat is toch normaal? Je bent niet meer zomaar een koppel, maar je bent ook ouder van ... Het is aan jullie om de juiste balans te zoeken en beide gevoelen in ere te houden.
_________________

Dubbel · Geplaatst: Zo Jul 20, 2008 10:56 am Onderwerp:

Thankx San,

Het doet me goed te weten dat dit gevoel ergens wel normaal is. Ja, je hebt helemaal gelijk. Zeker de laatste week, de bevalling die nadert, voel ik dat er veel aan het veranderen is in mij. Ik word rustiger maar ben tegelijkertijd ook een beetje angstig. Zo van; God, binnen enkele weken is het zover. Dan ben ik mama. No way back, weet je wel. Ik voel ook zo erg die liefde voor mijn kinderen groeien. Ik kan er soms echt een potje bij zitten wenen. Emotioneel is het toch pakkend, dit kinderen krijgen (en dan krijgen we er nog eens 2 ineens!)
_________________
Trotse mama van Alix en Mila, geboren op 7 augustus 2008

kaya · Geplaatst: Zo Jul 20, 2008 11:44 am Onderwerp:

Ik heb dit gevoel meer in mijn 2de trimester gehad. Nu ben ik weer net zoals vroeger mijn kakelende zelf geworden. Het hangt waarschijnlijk ook wel van persoon tot persoon af denk ik. En ik denk zelfs dat mijn man dat gevoel nog meer heeft dan ikzelf. Die kan soms echt zo zitten staren naar mijn buik dat het freaky is Very Happy

Je ziet hem gewoon denken: "Goh, die 2 komen er binnenkort uit en dat zijn mijn 2 schepseltjes voor de rest van mijn leven!!" Lief vind ik wel Rolling Eyes

_________________
Mama van Lukas en Timon (7 augustus 2008)

San · Geplaatst: Zo Jul 20, 2008 7:43 pm Onderwerp:

bij mij kwam dat gevoel op het hoogtepunt de eerste nacht dat Marnik bij mij op de kamer lag. Toen heb ik echt een uur naar dat wezentje zitten staren en zitten denken "shit, hoe moet ik dat in godsnaam groot krijgen?" Ik had echt angst en tegelijkertijd ook kriebels. Het moedergevoel is bij mij pas maanden later gekomen, toen we de eerste stress en angsten voorbij waren. Ik geloofde helemaal niet dat het je kan overkomen zodra je bevallen bent, tot Arne en Michiel er waren. Dàn had ik dat wel, heel raar. Misschien daarom dat ik bij de 2de ook zoveel rustiger was, en dat hebben zij ook heel sterk aangevoeld in hun gedrag en reacties naar mij toe.
_________________

Dubbel · Geplaatst: Ma Jul 21, 2008 7:39 am Onderwerp:

Haha Kaya, grappig mijn man is ook helemaal geobsedeerd door mijn buik de laatste dagen. Pas op, hij heeft altijd heel intens met de zwangerschap meegeleefd maar de laatste tijd doet ie niets anders dan aan mijn buik voelen, er naar kijken en zelfs ertegen praten (wat hij daarvoor absoluut niet wou doen wegens te absurd Wink

) Ongelooflijk eigenlijk hé, hou je naar dat evenement leeft.
@San, denk je niet dat je dat gevoel met het ouder worden sneller krijgt? Ik weet niet hoor, 't is maar een bedenking die ik me maak. Ik merk dat ik, als +30 mama, alles zo ontzettend bewust en zelfs akelig gepland heb (zo van : "en nu ben ik 30 en nu ga ik trouwen en kindjes maken... en 't ergst van al is dat me dat nog gelukt is ook - 2 baby's dan nog wel... bon dat was iets minder gepland maar toch zeer welkom Heart

@kaya, jij als jongere moeder, je spreekt me misschien helemaal tegen? 'k weet niet hoor!

PS ben al van 7 uur deze morgen wakker. Schrok toen ik zag hoe vroeg het was. Met géén haar meer in bed te krijgen, piekeren amai Confused

_________________
Trotse mama van Alix en Mila, geboren op 7 augustus 2008

neske · Geplaatst: Ma Jul 21, 2008 11:33 am Onderwerp:

Ik krijg het ook soms, dat er mij drie of vier keer iets gevraagd moet worden voor ik reageer, zo helemaal weg. Vroeger had ik dat helemaal niet. De stress-momenten komen nu ook al vaker. Kleertjes aan't opplooien en ineens beseffen binnen enkele weken zitten onze babies daar wel in en dan moeten wij daarvoor zorgen en zijn ze van ons afhankelijk. Precies of dat nu pas echt begint door te dringen. Sinds een week of twee zit ik mij ook vaak af te vragen hoe ze er nu juist gaan uitzien + ik droom keivaak over de bevalling, eigenlijk net erna en het rare is dat ik dan elke keer andere kindjes heb.

Kaya, hier is het net hetzelfde. Mijn man was in het begin ook wel bezig met de zwangerschap, maar toch meer vanop een afstand. Nu begint hij ook meer spontaan over mijn buik te strelen of gefascineerd blijven kijken als ze aan't bewegen zijn. (mijn buik vertoont dan de meest grappige bulten Very Happy

)

Over dat moedergevoel zal ik pas kunnen meepraten eens ze er zijn natuurlijk. Maar dat plannen dat had ik ook wel al.
_________________