Hallo allemaal, ik verwacht een monochoriaal monoamniotische

Vlinderelf · Geplaatst: Do Aug 14, 2008 10:01 am Onderwerp:

Hallo Kirsten, veel sterkte voor jullie. Ik raad je aan om een beetje rust te nemen, als je kan (want met een eigen zaak is dat niet altijd mogelijk he).
Toch nog welkom op de site. Als je er nog behoefte aan hebt, dan mag je hier nog steeds je verhaal kwijt.
Ik ben een kindje verloren 2 weken na de geboorte en ik kom hier ook nog steeds... Als je vragen hebt of gewoon je gevoelens kwijt wil, mag je me een berichtje sturen. Geheel vrijblijvend.
_________________
Mama van Ella & Yane °23/01/08
(Yane stierf op 9 februari aan een hartafwijking)

ChristelDepaepe · Geplaatst: Do Aug 14, 2008 10:03 am Onderwerp:

Heb ook net jullie verhaal gelezen.
Veel moed en sterkte in deze moeilijke periode.
Liefs,
Christel
_________________
Christel, mama van Ferre & Aaron ° 2 mei 2008

mamataan · Geplaatst: Do Aug 14, 2008 10:05 am Onderwerp:

veel sterkte voor jullie in deze moeilijke periode
_________________
Karin
Trotse mama van Ella en Maud (14-02-2007)

Jessie · Geplaatst: Vr Aug 15, 2008 8:10 pm Onderwerp:

ik lees dit nu pas, veel sterkte
_________________
Jessie - mama van Kaat en Tess - "mijn 2 engeltjes" (07/09/05)

kirstenj · Geregistreerd op: 29 Jul 2008 Berichten: 14 Woonplaats: Barendrecht

Hallo Dames,

Bedankt voor al jullie lieve berichtjes. Hoe snel het al niet kan gaan in het leven. Net jullie site gevonden en nu dan al weer het afscheid.

Mijn vorige berichtje was een beetje kort door de bocht, maar ik was helemaal overrompeld door het verlies van onze kindjes.

We waren dus zwanger van een monochoriaal monoamniotische tweeling. Of te wel een tweeling zonder tussenschot. Beide in één vruchtzak. Hoewel de percentages op internet er niet om logen gaf onze gynaecoloog ons 70% kans op een goede zwangerschap.

Helaas zijn onze kindjes verstrengeld geraakt in elkaars navelstreng en hierdoor overleden. Het maakt me erg verdrietig dat het twee gezonde kindjes waren en het enige dat ze nog hoefden te doen was groeien. De arts noemt het domme pech...

De kindjes bleken al ongeveer een week dood in mn buik te zitten. Eerst leek me dat een verschrikking, maar nu het zo ver was, was dat gevoel van verschrikking er zeker niet. Sterker nog de twee laatste dagen, vanaf het moment dat ik wist dat ze dood waren tot aan de curettage waren de twee mooiste zwangerschapsdagen. Eindelijk even niet de zorgen over het wel of niet mis kon gaan. Het was immers al mis.

Ik heb gekozen voor een curettage onder volledige narcose. De gynaecoloog vertelde mij dat het nog wel eens lang zou kunnen duren voordat de kindjes er spontaan uit zouden komen. Mijn lijf had nog niet door dat deze gezonde kindjes er niet meer waren en was zeker nog niet van plan mee te werken aan een bevalling.

Ondanks dat het internet een groot medium is voel ik me wel een beetje alleen met deze zwangerschap. Het is geen miskraam, geen fout in de celdeling, geen chromosoomafwijking of iets anders ergs. Gezonde kinderen die door "domme pech" zijn overleden. Kan op internet niemand vinden die dit ook heeft meegemaakt.

We zijn nu een week verder en het vloeien stopt langzaam, mn buik is nog wel beurs, maar ook dat beurse gevoel zakt steeds verder naar onderen in mn buik en zit nu nog erg laag. Het ontzwangeren is gestart, want ik kan weer gewoon mn avondeten klaar maken.. haha. Heb wel last nog van opruimwoede, maar dat is niet erg.

Morgen weer langzaamaan starten met werken en heel langzaam is daar toch weer het verlangen naar een kindje...

kirsten
_________________
Mama van Mirthe 28/03/2006
http://tweelingvoormirthe.babyhomepage.nl/

Jessie · Geplaatst: Ma Aug 18, 2008 7:26 pm Onderwerp:

Kirsten, ik vind je heel moedig!
Als er iets is, je weet ons te vinden.

Ik wens jullie nog heel veel sterkte en we horen je vast en zeker nog wel.
_________________
Jessie - mama van Kaat en Tess - "mijn 2 engeltjes" (07/09/05)

cindy27 · Geplaatst: Di Aug 19, 2008 8:20 am Onderwerp:

Hey,

Heb net je verhaal gelezen op jullie site. Moeilijk om de gepaste woorden te vinden, dus houden we het simpel: nog veel sterkte in deze moeilijke periode.

Cindy (mama van Ward en Lynde)