Derde kindje na tweeling?

ils · Geplaatst: Wo Sep 10, 2008 10:16 am Onderwerp:

Tja, wij hadden er eentje en wilden er graag 2 kort na elkaar, maar kregen er toen ook meteen nr 3 bij Rolling Eyes

.
2 kindjes vonden wij ook voldoende, maar de natuur heeft er hier anders over beslist en nu zou je ze natuurlijk voor geen geld ter wereld kunnen missen hé Wink

.

Volgens mij is de stap naar nr 3 niet zo groot als je al een tweeling hebt, maar ik spreek natuurlijk niet uit ondervinding. Daar komt nog bij dat een tweeling elkaar vaak amuseert en dus niet zo meteen die "concurrentie" voelt van het nieuwe babietje. Dat was hier soms wel even anders Rolling Eyes

.
_________________
mama van Milo (16/02/06) en Marin en Meike (13/07/07)

ChristelDepaepe · Geplaatst: Vr Sep 12, 2008 8:06 pm Onderwerp:

Het blijft hier ook bij onze tweeling. Wij wilden in de eerste plaats maar één kindje, maar ja, het zijn er nu twee. Confused

Heb ook hetzelfde gevoel als wim&sarah. Vind het jammer dat ik nooit zal weten hoe het is om zwanger te zijn van 1 kindje.
Maar hier komt zeker geen derde!!!
_________________
Christel, mama van Ferre & Aaron ° 2 mei 2008

katreseke · Geplaatst: Za Sep 13, 2008 12:38 pm Onderwerp:

Er zijn er hier wel veel die voor een tweede kindje gingen en waar dat tweede dan een tweeling was. Maar tot voor kort had ik de indruk dat de meesten met een tweeling niet meer voor een derde gaan. Tot Isarubine met een nieuwe trend begon: nog eentje na een tweeling/drieling. Isarubine zwanger, ikke zwanger, Katrientjeuh (drieling) zwanger, Twinneke, Double Trouble, ... Er is wel degelijk leven na een tweeling.
Ik ben zwanger geworden toen de twin pas 8 maand was. Omdat ze motorisch nogal traag zijn, was er nog eentje dat niet liep toen ons derde meisje geboren was. Hoogzwanger of pas bevallen en dan tegelijkertijd met een tweeling lopen te sleuren (Hanne was toen al 12 kg en wou dus niet lopen), het was zwaar. Het is nu nog heel zwaar en, ook al ben ik blij voor de kindjes dat ze mooi samen gaan opgroeien doordat er minder dan 1,5 jaar tussen hen zit, toch besef ik dat ik misschien beter wat tijd tussen de kids gelaten had. Maar ja, ik kan het nu niet veranderen. Ik vond de overgang van 2 naar 3 toch een enorm verschil hoor.
Bij jou zal er wel wat meer tijd tussen de kindjes zitten en dat zal je goed kunnen gebruiken denk ik.
In ieder geval vond ik de eerste maanden een echte periode om van te genieten hoor. Dit in tegenstelling tot de eerste maanden met de tweeling waar het toch enorm druk en zwaar was. Na een tweeling is "slechts" 1 babietje echt een luxe. Ik heb van de platte-baby-tijd van Nina veel meer kunnen genieten. op dat vlak kan ik het aan iedereen aanraden om na de tweeling toch nog voor een derde te gaan!
_________________

San · Geplaatst: Za Sep 13, 2008 8:36 pm Onderwerp:

Hoi, wij zouden terug voor een kindje gegaan zijn na een tweeling (bij ons was het ook omgekeerd, eerst 1 dan 2). Wij hebben nu zelfs serieus gedebateerd voor een vierde, maar wegens praktische en gezondheidsoverwegingen zal dat er niet komen. Ik heb hier toch nog altijd een gevoel van spijt, mar dat zal wel beteren. Het verstand zegt dat we het niet moeten doen en af en toe moet je toch naar dat verstand en niet naar je hart luisteren. Smile

Hoedanook, ik ben wel blij dat ik het allebei meegemaakt heb, zowel 1 kindje als een tweeling. Bij ons was het de eerste keer veel zwaarder dan de 2de keer. Marnik was een moeilijk kind dat veel aandacht opeiste en altijd op de arm wilde zitten, altijd weende, altijd moeilijk deed. Hoewel dat, achteraf gezien, nog best wel meeviel. Maar ook nu is hij iemand die veel aandacht nodig heeft, terwijl, bij Arne en Michiel, geen van beiden zo moeilijk zijn, zoveel aandacht nodig hebben, zo lastig doen. Misschien zou ik wel anders praten als ik 2 Marnikjes gehad had, maar nu ging het bijna moeiteloos, ook al hebben wij (zoals vandaag) echt wel onze lastige dagen.
Maar ik ben, net als Wim & Sarah, heel content dat ik die eerste maanden niet meer zal meemaken. Terug 's nachts eruit, terug bang voor reflux, terug hopen op een gemakkelijke slaper, enzvoorts. We hebben op sommige gebieden zoveel chance gehad, dat kan gewoon geen vierde keer meer.

Ik weet wel heel zeker dat ik het veel moeilijker gehad zou hebben indien Marnik slechts een jaar was geweest bij de geboorte van de twee. Nu is het echt ideaal, want hij is enorm zelfstandig, is gek op hem en kan gerust zijn plan trekken terwijl wij bezig zijn. Dat is echt een luxe hoor.
_________________

Jipenjanneke · Geplaatst: Ma Sep 15, 2008 12:12 pm Onderwerp:

Hier zelfde gevoel, ik wil nog wel een 3de - en ik denk dat een 3de alleen rustiger is dan een twin - maar dan ook vooral voor de zwangerschap: eens rustig kunnen genieten van een 1lingzwangerschap. Alhoewel dat rustige met onze ondernemende peuters natuurlijk niet meer zo rustig is als tijdens de 1ste keer zwanger... De platte-baby-tijd van Tinne en Wouter vond ik hel (sorry, maar 't was zo), en dat houdt me ook tegen, ik wil niet meer terug door die hel... Het is erg dubbel hé. B is er volledig tegen, hij is tevreden met onze 2, en ik eigenlijk ook, we hebben een zoon en een dochter, maar toch is er ergens iets dat knaagt. We moeten opnieuw met therapie starten, daar zit ik ook wat tegenop... tja, tijd brengt raad denk ik dan...
_________________
Ann, Mama van Tinne en Wouter °09-08-07

San · Geplaatst: Ma Sep 15, 2008 12:19 pm Onderwerp:

en dan zeggen ze dat het moederschap oh zo mooi is hé Wink

ik kwam gistern een madam tegen met een tweeling van ongeveer een jaar, en ik vroeg aan haar, 'en hoe oud zijn de uwen?' (die van ons waren er niet bij, dus ik legde uit van hen bla bla). En zij zo : Vijf maanden, die van u ? CHAPEAU MADAM ! Ik wil dat NOOIT meer meemaken!!
En die liep door. Keigestresseerd, over haar toeren, niet te doen. Wij zo tegen elkaar, 'amai, dat is écht een gelukkige mama zie' Wink

_________________