Crèche-ervaringen: Is dit normaal?

San

Ik wil eens even jullie opinie over de mini-crèche waar onze jongens naartoe gaan. Ik zal geen naam vermelden want dat is niet zo netjes, maar wil eigenlijk vergelijken met jullie ervaringen.

Onze jongens zijn nu al 3 x maar deze mini-crèche geweest en elke dag voelen wij ons er slechter en slechter bij.

Deze crèche is opgericht bij een school hier in de buurt en de mensen die er werken zijn in loondienst. Toen we de eerste dag aankwamen was het er pure chaos. Er was net iemand nieuw begonnen ter vervanging van iemand die een tijdlang afwezig zou zijn, en zij moest nog de ganse tour krijgen van hoe het er allemaal aan toeging. Het gevolg was dat wij er echt tien minuten voor spek en bonen stonden en het keilang duurde voor we de nodige info kregen over hoe, wat en waar.

's Avonds, toen we ze gingen ophalen, zeiden ze dat onze jongens bijna niet geslapen hadden en ook weinig patatjes hadden gegeten. Bovendien hadden ze veel geweend. Wij vonden dit heel raar, want thuis hebben wij geen seconde last met hen, altijd happy babies, altijd lief en braaf. Toen kwam de aap uit de mouw: Ze hadden niet geslapen in een bedje in een aparte kamer, maar gewoon op de vloer, tussen de spelende kindjes, want ze hadden te weinig bedjes, en moesten alles nog herverdelen.

Vrijdags gingen ze dan terug, en toen heb ik nadruk gelegd op het feit dat ik vond dat ze samen moesten kunnen slapen in de slaapkamer en dat ze recht hadden op een eigen bedje. 's Avonds bleek dat ze wéér niet geslapen hadden, want ze moesten nog altijd de kamers herverdelen. Ik was toch wel pissed off toen ik dat hoorde. Weer geween, weer weinig gegeten. En die dames stonden veel te leuteren en te bellen terwijl wij daar weer voor spek en bonen stonden.

's Maandags hetzelfde: niet gegeten, niet geslapen. Volgens mij hebben ze hen weer niet apart gelegd, want ze verspraken zich toen ik erachter vroeg. Ik was echt kwaad. Toen ze mij zagen binnenkomen gaven ze Arne nog snel een andere pamper en Michiel lag te snikken in het park. Toen ik thuiskwam viel hij echt als een blok in slaap, zo triestig als iets. Doodop in bed gestoken, en ze hebben dan bijna vijftien uur aan een stuk geslapen.

Dingen die ons nog opvielen: De dames zijn niet met de kinderen bezig, de kinderen drentelen er wat rond. Er wordt veel gepraat maar weinig actie ondernomen. Ze geven snel op als de baby geen voeding wilt of wat moeilijker reageert. Als ik vroeg hoe het geweest is, moeten ze het heen-en-weer boekje erbij nemen want dat weten ze niet.
Arne had een grote kakkebroek en kreeg wel een andere body aan maar geen ander truitje, en dat terwijl het gisteren echt niet warm was.
De kamer waarin ze slapen (als ze erin gelegd worden tenminste!) heeft geen ramen en is dus pikdonker. Er hangt geen huiselijke sfeer, het is er echt kil van sfeer.

Ik vraag me nu gewoon af: Is dit echt overal zo???
Wij gaan morgen op bezoek in een andere crèche die vorige week geopend is maar ik ben bang dat dit hetzelfde gaat zijn. Onze onthaalmoeder is ermee gestopt, dus wij moeten nu naar een crèche. Wij missen haar! En we zoeken dus een mini-crèche nu met diezelfde huiselijke sfeer, maar we vrezen dat dat niet bestaat.
(volgens de dame waarmee ik gebeld heb, zitten zij in een gewoon woonhuis met drie grote slaapkamers boven, en een ganse beneden ingericht voor de kleintjes).
Wat vinden jullie hiervan??

Help?
_________________

Bibi'ke · Geplaatst: Di Aug 12, 2008 10:07 pm Onderwerp:

Dat is daar echt wel erg hé.
Me een mini-creche heb ik geen ervaring maar wat ik lees in u verhaal is toch ni te doen denk ik.

Onze beebjes gaan 1 dag de week en 3 dagen de week naar de creche en moet zeggen wat ik bij u lees heb ik in onze creche (vrij groot) nog niet gezien of meegemaakt.

De groep kindjes bestaat uit max. 10 kindjes met 2 begeleiders en af en toe een vlinder. Zo zijn er 3 groepen... van 0 tot 18 maanden.
Ze hebben dus tot aan hun 18 maand dezelfde begeleiding en kindjes.

Voor onze twin was het ook een aanpassing na 6 maand bij de mama te zijn maar na een maand of 2 waren alle problemen die er geweest zijn weg.
Eten, slapen..enz.
Ze zijn altijd goed verzorgd. Propere pamper, zuivere kleding als ze een ongelukje hadden.

Ik denk dat jullie er goed aan doen om eens een kijkje te gaan nemen ergens anders.
Slechter denk ik niet dat je kan gaan aan je verhaal te lezen.
_________________
mama van Axel & Axana 27/10/'07

isarubine · Geregistreerd op: 02 Dec 2005 Berichten: 2174

wij gaan naar een minicreche maar die wordt gerund door een moeder en haar volwassen dochter. Soms worden ze eens bijgestaan door de zus van de moeder of komt er een stagiair maar dat hebben ze zelf niet zo graag . De sfeer is hier altijd huiselijk en de kids worden dus echt goed opgevolgd . Ze leren ze veel nieuwe dingen aan en 's middags moet iedereen een dutje doen . De kleintjes in hun eigen bedje in de heel goed verluchte slaapkamer en de hele groten op de reuzematras met kussens in de speelruimte. In het begin was onze kleinste pruts ook altijd doodop, weinig geslapen , veel gehuild , wel altijd goed gegeten maar dat bleek gewoon gewenning te zijn.Na enkele weken begon dat huilen zich te beperken tot de meoilijke momenten vlak voor het slapen. En vermits hij het meoilijk had met inslapen in een ganse bende, heeft ze hem gewoon alleen gezet in haar living zodat het ventje toch zijn rust heeft en dat werkte want na korte tijd was hij daar ok zijn vrolijke zelve .
Dus ook al is het een minicreche, er wordt heel veel aandacht aan de noden van de kids besteed . Ze brengen zelfs de grote naar school .En met moederdag en vaderdag maken ze daar zelfs een kadootje voor de kids die nog niet naar school gaan , verjaardagen worden uitbundig gevierd en ga zo maar verder....
_________________
groetjes,
Isabel;mama van Isaline en Ruben 05-01-2005 en Nicolas 21-11-2007

lutg · Geplaatst: Wo Aug 13, 2008 8:40 am Onderwerp:

Ai San, dat klinkt niet goed. Het moet echt niet leuk zijn om jullie ventjes daar op die manier af te geven! Het is wel normaal dat Arne en Michiel moeten wennen aan de nieuwe situatie en aan al die nieuwe mensen rondom zich, maar ik zou zeker eens deftig praten met die dames en nog eens heel duidelijk afspreken hoe het zit met de kamers, tijdstip om te slapen, afspraken ivm eten enz. Kinderen op de grond te slapen leggen kan toch echt niet!!
Als zij zich daar niet aan houden, zou ik uitkijken voor een andere oplossing hoor.
_________________
Mama van E & M (°14/05/2007)

pascale · Geplaatst: Wo Aug 13, 2008 8:54 am Onderwerp:

Onze kids hebben drie jaar naar de creche gegaan en komen er nu nog naar de buitenschoolse opvang in de vakanties.
Ook bij ons hadden ze groepjes van max. 10 kids en 1 vaste begeleidster. De juffrouw ging mee over naar de volgende groep totdat ze in het kleuterklasje kwamen en bij hun was dat bijna op hun 2,5
Ze knutselen daar veel en ze leren er veel bij.
's Middags slapen de kleintjes met 10 in een kamertje wat daar altijd heel goed ging en de groten slapen op een veldbedje waar ze wonder boven wonder ook allemaal goed sliepen.
Ze komen er ook nu nog graag en ze zijn boos als ik ze te vroeg kom halen!
_________________
mama van Silke en Lissa ( 05/09/2003)

Double Trouble · Geplaatst: Wo Aug 13, 2008 9:14 am Onderwerp:

Oei San,dat vind ik toch ook allemaal niet normaal klinken hoor.
Ik heb zelf in een mini-creche gewerkt en daar ging het toch wel heel anders aan toe.We maakte de tijd om met de ouders te praten,zowel bij het brengen als het ophalen van de kindjes. Als zo'n kleintje geen patatjes wou eten gaven we een flesje. De kleintjes en zeker de nieuwe baby's sliepen bij ons ook beneden in een kinderwagen zodat we hen wat in het oog konden houden. Bij mooi en droog weer sliepen de kleintjes, mits toestemming van de ouders natuurlijk, in de tuin. Bij slecht weer sliepen ze apart in de veranda die aangrensde aan de keuken.
Als jij je er niet goed bij voelt zou ik toch een andere oplossing overwegen hoor. Jij als mama moet tenslotte je meest dierbare bezit daar bij hen achterlaten he. Veel succes!
_________________

San · Geplaatst: Wo Aug 13, 2008 9:33 am Onderwerp:

effe ter verduidelijking met op de vloer slapen bedoelde ik eigenlijk "op de speelvloer/werkvloer" (sorry, da's werkterminologie hé).

Soit, dat terzijde, ik ben blij te horen dat er toch nog crèches zijn waar er wel een huiselijke sfeer hangt, want dat mis ik echt wel hier.
Ik ben vanmorgen dus gaan zien met ons 2, en er vielen me meteen een aantal zaken op: Het was inderdaad een woonhuis, volledig ingericht als een woonruimte. Een lange hal met grote bakken voor hun spullen, dan een grote leefruimte ingedeeld in drie of vier hoeken met zitkussens voor verhaaltjes en een poppenkast, dan een ruimte voor gewoon met autootjs en fietjes bezig te zijn, een ruimte met een viertal van die ronde kindertafeltjes om aan te kleuren en te eten, en dan een ruimte met relaxjes en speelmatten voor de baby's. Dan een ruime keuken. En boven drie grote slaapkamers met 20 bedden, dus elk kind krijgt een bed toegewezen met zijn eigen logo, wat ook wel belangrijk is. Bovendien is de ruimte niet volledig in het donker, wat ik ook wel belangrijk vind. De kindjes zijn allemaal vrij jong omdat de crèche nog maar 2 weken open is. Ook de twee dames waren vriendelijk en correct, en dit is een privé-crèche dus die werken voor hun eigen boterham, wat toch wel belangrijk is qua mentaliteit, vind ik.

Het enige wat me zorgen baart is dat ze nog geen K&G goedkeuring hebben, maar kennelijk gebeurt dit in de komende maanden, want dit is voor onze fiscale attesten wel zeer belangrijk. Wij betalen zo al veel, dus als we dan nog de helft niet kunnen recupereren, dan verliezen we veel geld. Double, kan jij daar iets meer over zeggen, hoe lang dat duurt en zo? Ik ga wel ook eens naar K&G bellen daaromtrent.

Wat ik ook wel belangrijk vond waren die kleine details, de gezelligheid van het huis, de speelruimte in de tuin met speeltuigen, de kwaliteit van het speelgoed, en ook bijvoorbeeld: Daar speelde een radio, ze waren met de kindjes bezig, de kindjes reageerden ook erg goed op hen. Dat zijn allemaal van die punten die wij dus niet hadden op de andere crèche.
Vanavond gaan we nog met iemand praten, en dan gaan we beslissen wat we gaan doen.
_________________