Angst?

isarubine · Geregistreerd op: 02 Dec 2005 Berichten: 2204

Klinkt misschien raar maar sinds enkele dagen lijkt het alsof ons Isaline bang geworden is om alleen te slapen? Wat gebeurt er? Ze worden elk in hun bedje op hun eigen kamer gelegd en we zeggen slaapwel. Alles is rustig en dan plots na zo'n half uur, begint Isaline te krijsen, ongelooflijk alsof iemand haar aan de haren staat te trekken! Schreien dat het meisje doet, niet te begrijpen, wat een stem heeft dat kind. Als ik dan ga kijken , zit ze rechtop in haar bedje en huilt haar ogen uit en steekt ze de armen in de lucht en snikt ze mama pakke, dodo doen! Waaruit ik dan opmaak dat ze wil slapen in mijn armen. Als ik ze oppak valt ze geheid tegen mijn schouder in slaap want ze is dan doodop. Als ik ze dan in haar bedje leg , opent ze haar ogen en zeg ik stilletjes: Isalintje gaat nu slapen hÃ© en dan knikt ze van ja en doet haar oogjes toe. Na zo'n goed kwartier begint ze dan opnieuw te krijsen! Ze doet dit nu al 4 dagen en ik weet echt niet wat ermee te doen. Ze kan dit wel zo'n 3 uur volhouden hoor! Haar negeren helpt niet want het krijsen wordt steeds luider en intenser en soms lijkt het zelfs dat ze een aanval zou krijgen, het lijkt echt alsof ze in paniek is of zoiets. Heeft er nog iemand zoiets meegemaakt?
Deze avond heeft ze het maar 1 keer gedaan en dan heb ik in een ultieme poging een lamp doen branden en mij naast haar bedje gezet zonder haar aan te kijken of iets te zeggen en zo is ze dus wel rustig ingeslapen. Daaruit maak ik dus wel op dat het echt angst is.
_________________
groetjes,
Isabel;mama van Isaline en Ruben 05-01-2005 en Nicolas 21-11-2007

Kathleen · Geregistreerd op: 10 Apr 2006 Berichten: 185

Hey Isabel,

We hebben hier hetzelfde meegemaakt. Onze meisjes hebben ook de eerste angstaanvallen achter de rug, of nachtmerries. Net als bij jou vallen ze als een blok in slaap als mama of papa in de buurt zijn.
Als ze echt krijsen hier, haal ik ze eruit en ga eventjes met hun in de zetel zitten en babbel dan wat tegen hen.
Ik heb eerst geprobeerd om ze mee in ons bed te nemen, maar dat zijn ze veel te snel gewoon. Vooral Lotte profiteerde van de situatie, ook al was ze niet bang.

Je merkt het snel genoeg of ze bang zijn, echt bang. Ze troosten, en terug leggen. Bij Runa blijf ik altijd eventjes staan, en leg mijn handje op haar buik. Weet ze toch dat ik er ben.
Ik heb hier ook ooit de vraag gesteld en ze gaven me hier de raad een knuffeltje te geven. Dat helpt ook? Ze slepen hun ponytjes nu wel overal naartoe Very Happy

Succes, want ik weet hoe zwaar die nachten zijn!

Kathleen
_________________

sundance · Geplaatst: Ma Nov 13, 2006 9:37 am Onderwerp: RE: Angst?

Joey heeft ook al een paar keer gehad dat hij savonds laat ineens beneden stond (hij is al wat ouder 6 jaar maar toch is dat even erg voor dat ventje) en al wenende vertelde dat hij een nachtmerrie had. Deze week was het ook weeer het geval. Ik heb dan hem mee naar ons kamer genomen en een serieus gesprek gevoerd met hem. En gevraagd wat hij droomde. Hij wist het niet zei hij of durft het misschien niet te vertellen.Ik heb dan ook over leuke dingen gepraat op het laatste en nog wat gelachen met hem zodat hij rustig kon inslapen. En dat is dan gelukt. Zo had hij er een jaar geleden nog meer last van. Toen hebben we een " dreamcatcher" boven zijn bedje gehangen en toen is dat een tijdje beter geweest tot hij op een moment zei dat dat niet meer werkte. Maar ja bij kleinere kindjes is dat nog moeilijker natuurlijk zei kunnnen nog niet verwoorden wat er is. De anderen hebben er nog geen last van gehad.

_________________
Sunny, mama van:
Joey(06/01/2000) en Sarah (23/04/2002)- Axel en Maxim(03/01/2004)
url=http://www.imageposter.com/uploads/get/483524]

[/url]
bestellen bij muzemans

wendy B · Geregistreerd op: 06 Jul 2006 Berichten: 330

NÃ©rine heeft dat een tijdje geleden ook gehad. Ook zo hard krijsen dat het door merg en been gaat. Ze was op haar eigen kamer niet te troosten. We gingen met haar altijd naar de living of op onze slaapkamer met een zacht lichtje. (zodat ze toch nog zag dat wij bij haar waren). Als ze gekalmeerd was, legden we haar terug in haar bedje. Dat is na een tijdje vanzelf overgegaan, maar we hebben dat toch redelijk lang moeten volhouden. Meestal had ze dat als ze iets (voor hun dan toch) spannends had meegemaakt.... Nu heeft ze dat nog ooit, maar in veel mindere mate (gelukkig).
Ik zou zeggen, volhouden isarubine

jakke · Geplaatst: Ma Nov 13, 2006 8:23 pm Onderwerp: RE: Angst?

het voornaamste is dat je hun erin ni te veel in toegeeft ,ik bedoel daar ni mee dat je ze moet laten wenen hÃ© maar gewoon aandacht geven maar toch in hun kamertje laten,stilletjes praten tegen hun en ze troosten.Een klein lampje doet wonderen ook zoals een knuffel die waakt over hun.Kinderen maken de ganse dag dingen mee en soms zijn het vreselijke dingen die ze op een manier moeten verwerken waardoor ze soms kunnen dromen.
_________________
mama van rani (3-10-96 ) robby (30-4-98 ) en roy (30-4-98 )

isarubine · Geregistreerd op: 02 Dec 2005 Berichten: 2204

Ja ik merk echt wel dat het angst is hoor want overdag kan ze gewoon slapen in haar bedje zonder morren. Ofwel is het omdat ze weet dat de papa thuis is en wil ze gewoon hem hebben want vandaag was het dus weer hetzelfde en mijn man is dan twee keer naar boven gegaan en plots had ze geen knuffel nodig en moest haar lampje uit maar ze moest wel dodo doen met papa. Misschien is ze nu een verlatingsangst aan het krijgen naar haar papa toe? Ofwel ziet ze hem zodanig weinig dat ze ondanks de vermoeidheid toch wil wakker blijven om bij hem te zijn? Wie weet. Toegeven om bij ons in bed te kruipen doe ik zeker niet , dat is ook mijn principe maar eerlijk is eerlijk enkele maanden geleden heb ik ook ettelijke nachten op de vloer van Rubens slaapkamer doorgebracht omdat hij niet wou slapen zonder mij erbij en na een weekje was het al veel beter en na twee weken was het al gestopt, kwestie van niet toe te geven dat ze bij ons mogen slapen hÃ©.
_________________
groetjes,
Isabel;mama van Isaline en Ruben 05-01-2005 en Nicolas 21-11-2007

muzemans · Geplaatst: Di Nov 14, 2006 11:27 am Onderwerp: RE: Angst?

een lampje heeft bij ons in die periode wonderen gedaan, maar af en toe komen de nachtmerries nog terug hoor!