30 min. geslapen vannacht...

ils · Geplaatst: Di Aug 26, 2008 2:13 pm Onderwerp:

Misschien kan je hun laatste voeding 's avonds idd beter afgekolfde melk geven, zodat je zeker bent wat ze op hebben en dus weet dat ze niet van de honger wenen.
Hou ze idd lang genoeg rechtop om te kunnen boeren. Meike had daar nooit last van, maar Marin wel. Die brulde ook de hele boel bij elkaar als er een boertje in de weg zat.
Je kan misschien ook het hoofdeinde van hun bedjes een beetje omhoog zetten, dat wil soms ook wel eens helpen.

Bij Marin en Meike vielen bij ons de nachten heel goed mee, maar ik heb afgewisseld tussen borst-en flesvoeding en hen alleen op tijd en uur eten gegeven. Maar bij Milo heb ik ooit ook 's nachts de babyfoon uitgezet omdat ik het gekrijs niet meer kon aanhoren Embarassed

!

Succes en ja, je moet erdoor met veel liefde en geduld! Al is dat soms echt wel moeilijk.
_________________
mama van Milo (16/02/06) en Marin en Meike (13/07/07)

kaya · Geplaatst: Di Aug 26, 2008 3:31 pm Onderwerp:

Ondertussen slapen ze alweer goed tussen de voedingen in. Maar ik heb de indruk dat ze wel onrustiger slapen. Veel zuchten en kreunen en persen... Ik probeer nu ook telkens mee te slapen met hen vandaag.

Qua voeding weet ik toch wel zeker dat ze genoeg binnenhadden want ik heb beiden gisterenavond nog aan de borst gelegd en daarna hebben ze beiden nog een fles van 70cc gedronken (wat hun gemiddelde is zonder borstvoeding), dus genoeg hadden ze wel. De nachtvoeding leg ik ze nooit aan (dus om 3u30) en geef ik afgekolfde melk, maar alle andere voedingen wil ik liever niet te veel overslaan want ze moeten echt nog goed leren drinken aan de borst en al doende leert men hé!

In de fles krijgen ze zeker genoeg vette melk binnen, want ik kolf altijd af tot mijn borsten bijna leeg zijn. Aan de borst kan het inderdaad wel zijn dat ze telkens alleen maar die voormelk binnenkrijgen. Misschien moet ik eens kort kolven vóór de voeding? Zodat het grootste deel van die voormelk al weg is?

Dat rechthouden voor een boertje kan misschien wel de oorzaak geweest zijn gisterenavond. Ik was echt zooo moe dat ik de moed niet meer had om hen nog een kwartiertje recht te houden Embarassed

Volgens de vroedvrouw kan het ook zijn dat ze door onze uitstap nogal overweldigd waren en zodanig veel nieuwe indrukken opgedaan hadden dat ze wat van hun melk waren.

En de krampjes, tjah, die zijn inderdaad nog helemaal niet over... Ik heb de indruk dat die venkelolie toch niet zo goed helpt. Ze worden beiden heel rustig in de draagdoek (na een half minuutje slapen ze dan al), maar 's nachts kan ik toch moeilijk ook al beginnen rondzeulen met die draagdoeken hé?!

Wat ik me nu wel afvraag is het volgende: De meesten onder jullie vinden dat ik ze eens moet laten doorschreien (mijn hart breekt al als ik er nog maar op denk). Misschien leg ik ze vannacht wel in de living als het weeral zo erg is... Maar zijn jullie zeker dat dat geen kwaad kan? Kunnen ze zich niet zodanig hard opwinden dat ze ahw. stikken of zo? Is misschien een rare vraag, maar af en toe huilen ze echt zo hard dat ik denk dat ze zouden ontploffen... Shocked

Pfff, ik krijg al kippenvel van nog maar te denken dat ik ze zou laten huilen Crying or Very sad

Mijn man vindt ook dat we dat eens moeten proberen en we hebben er gisteren al ruzie over gehad... Ik kan het gewoon niet. Ik begin zelf mee te huilen na 5 minuten Crying or Very sad

Bah! Deze situatie is echt onhoudbaar. Ik hoop echt dat het vannacht beter gaat...
_________________
Mama van Lukas en Timon (7 augustus 2008)

lutg · Geplaatst: Di Aug 26, 2008 4:11 pm Onderwerp:

Toen E en M een paar weken oud waren, hebben wij ook eens een nacht gehad dat ze maar bleven drinken (ik gaf ook bv gecombineerd met fv). Volgens neonat. mochten we ze blijven bijgeven tot ze verzadigd waren (ik weet niet meer precies hoeveel we toen gegeven hebben, maar ik weet wel nog dat het echt veel meer was dan hun 'normale' hoeveelheid melk).
Ik denk dat dit een dag of twee geduurd heeft (dat zal zo'n groeispurt geweest zijn, zeker, alhoewel ik daar later nooit meer iets van gemerkt heb).

Wij merken ook dat onze meisjes moeten ventileren na een drukke dag. Toen ze zo klein waren, waren ze steeds voorbeeldbaby's als we ergens naar toe gingen (sliepen constant), maar als we dan thuiskwamen, brak de hel los. Of als er bezoek was (veel geroezemoes, heen-en-weer geloop enz.) hoorden we ze niet, maar eens het bezoek weg was, zetten ze hun keel open voor een paar uur. Shocked

Dat was echt zenuwslopend! Als ik alleen was met hen liep ik van de één naar de ander - afhankelijk van wie het meest rood - of paars - stond van het brullen
Het hielp wel goed om ze ofwel in de draagdoek te leggen of ze in te bakeren in een lakentje of fleece dekentje (na een gouden tip hier op de site!). Rolling Eyes

dus wat je zegt over "ontploffen": ik kan er inkomen!!!

Zelf kon ik onze meisjes moeiijk laten wenen; ik kon daar echt niet tegen. Dus ging ik meestal wel gaan kijken en probeerde ik hen te troosten. Bij krampjes heb ik heel vaak hun buikje gemasseerd of een badje gegeven (daar werden ze meestal ook rustig van - behalve als ze er weer uit moesten Rolling Eyes

), of hun beentjes opheffen als ze op hun rugje liggen en een cirkelvormige beweging mee maken - in wijzerzin (dat was ook een goeie tip van de osteopaat).

Voor de rest wens ik je heel veel geduld en hou vol meid!!
_________________
Mama van E & M (°14/05/2007)

San · Geplaatst: Di Aug 26, 2008 7:05 pm Onderwerp:

eerlijk gezegd, ik denk niet dat dat kwaad kan. Arne en MIchiel hebben hier een week gehad dat er 's avonds ook niks mee aan te vangen was, en omdat we alles al hadden geprobeerd en op waren, heb ik de "laten wenen" tactiek toegepast. Ik heb C in de garage gestuurd zodat ze het niet kon horen en onze Marnik sliep gelukkig (raar maar waar) door alles door. Dat heeft dan ongeveer anderhalf uur geduurd, en ik ben dan 3 x voorzichtig gaan kijken. Als ze op de rug liggen en er is niks waar ze zich aan pijn kunnen doen, dan kan het echt geen kwaad. Maar je weet zelf ook dat een kind zich echt kan laten gaan hé, dus wees daar op voorbereid, want het kan heftig zijn. Na drie zware nachten (en daarna nog eens vier avonden ongeveer kwartier) hebben ze het nooit meer gedaan.
_________________

Jipenjanneke · Geplaatst: Wo Aug 27, 2008 9:23 am Onderwerp:

Ik vond en vind het nog steeds erg moeilijk om hen te laten huilen, ik ga véél te snel kijken, de papa is er véél strenger in. Als alles in orde is, is alles in orde, en dan moeten ze maar even huilen zegt hij dan. Ook al discussie over gehad Embarassed

. Hij is eigenlijk mijn rem, als hij de nacht heeft, sta ik veel vaker op dan als hij thuis is (hij houdt me in bed: laten doen, ze vallen wel terug in slaap. En vaak - meestal - heeft hij nog gelijk ook!!) Zoals San zegt, als ze op hun rug liggen, kan het echt geen kwaad ze eens te laten doorhuilen. Ga best zelf even naar buiten, als de papa er beter tegen kan, laat hem er dan bijblijven. Misschien toch eens een osteopaat opzoeken? Huilen kan te maken hebben met de verwerking van hun geboorte.
_________________
Ann, Mama van Tinne en Wouter °09-08-07

neske · Geplaatst: Wo Aug 27, 2008 10:33 am Onderwerp:

Hier is het net omgekeerd. Hoewel Phaedra weinig weent, heeft ze ook van die nachten dat ze een half uur na haar flesje 'precies' terug honger heeft. Mijn man geeft dan veel sneller toe Wink

Ik denk ook sneller als alles ok is, buikje vol, propere pamper en geen krampjes laat ze dan maar eens doorwenen.
Ik ben nog niet echt op stap kunnen gaan, maar we hebben toch ook al gemerkt dat ze onrustiger als er veel bezoek geweest is (in het ziekenhuis ook al). En toen we thuiskwamen van het ziekenhuis heeft ze ook een heel stuk van de avond en nacht liggen wenen. Dus ik denk wel dat het klopt dat het voor hen ook vermoeiend is en soms een beetje teveel wordt.
_________________

Melandune · Geplaatst: Wo Aug 27, 2008 10:37 am Onderwerp:

Ik laat hen enkel huilen als ik merk dat het van vermoeidheid is.. In het begin liet ik hen dus bijna nooit wenen, nu gebeurt het al meer.. Je moet ook de verschillende huiltjes nog leren kennen, dus op het moment zal het moeilijk zijn om te weten of het van ongemak, pijn, vermoeidheid is..

Dat afkolven op voorhand vind ik wel een goed idee, dan is er al een deel voormelk weg en krijgen ze dus de vettere melk binnen.. Alleen zien dat je je productie zo niet onnodig omhoog gaat krijgen..

Als je beslist van ze te laten huilen, plak er in het begin een tijd op.. Zijn ze na 5 à 10 minuten nog niet gekalmeerd, ga ze dan maar troosten.. Huilen kost ook veel energie en ze zijn nog zo klein hé! (ik heb hen in het begin bijna nooit laten huilen en heb nu de twee rustigste babies die je kan hebben) En op deze leeftijd huilen ze alleen maar als er iets is, het moeilijke is er achter te komen wat er juist is..

En niet vergeten tussendoor mee te rusten.. Jijzelf en je kindjes zijn nu prioriteit nummer één en durf hulp te vragen.. Mijn schoonouders komen ook af en toe (of regelmatig) de twee oudsten halen om iets mee te gaan doen.. We eten er af en toe mee..
Probeer ook voor ogen te houden dat de eerste maanden de moeilijkste en vermoeiendste zijn.. Je bent dan bevallen, je moet voor twee kleintjes ineens zorgen, de bv moet nog goed beginnen lopen.. Over een paar maandjes loopt het allemaal veel vlotter! Wink

Nogmaals veel succes!
_________________
mama van 1 dochter en 3 zonen..